Hy,
men tripje loopt vandaag op zen einde. Om exact 22u45 stijg ik op hier in BKK en vrijdag de 13e arriveer ik in BXL. Het werd tijd dat ik naar huis kan, t is genoeg geweest,... voor eventjes :-) De vermoeidheid slaat toe en dit is dan vooral te merken aan men luiheid om nog veel foto s up te loaden. K zal dat wel doen als ik terug thuis ben.
Alleszins na Nieuw Zeeland wou ik vooral nog vakantie, niets doen, relaxen, genieten,... Klinkt bizar, vakantie nemen op vakantie,maar geloof me t was nodig. Dus vlieger naar Phuket, waar ik 1 nacht ben geweest, en dan verder naar Koh Tao. Deze keer nam ik de nachtferry naar KT en ik ontmoette daar dan ook een duits koppel - Roman en Tatjana - en 2 engelse meiden - Georgina en Sam. Met hen spendeerde ik de meeste tijd op t eiland. Samen uit eten, cocktails drinken,etc. Echt super relaxed.
Ik ging in eerste instantie terug om nog een beetje te gaan duiken wat ik dan ook deed. Obvious. Eerst een fundive om er terug in te komen en dan de advanced course. 5 Dives, deepdive, advanced buoyancy, advanced orientation ofzoiets, check-the-fish-out-dive en een nightdive. De divemaster was niet zo experienced, dus de cursus was niet echt top. Maar toch genoten en dan vooral het zien van walvissen. 3-4 Meter van me af,onder me, naast me,ongelooflijk!!!! Blijkbaar waren wij een van de gelukkigen op het eiland die deze ontmoeting meemaakten. Sommige divemasters die al meer dan 1000 dives op hun palmares hebben, hadden zelfs nog nooit whales gezien. t Is echt fantastisch. Het waren 2 brydeswhales van ongeveer 15-20m. De laatste duik,de nightdive was ook zeker de moeite en best wel raar. Je ziet niet veel, we zagen ook weinig visjes, maar toch weer leuke ervaring. Nu ben ik dus een advanced diver wat wil zeggen dat ik bijna overal ter wereld kan gaan duiken tot 40m diepte.
Voor de rest op Koh Tao heb ik vooral nog veel gelezen en gerelaxed.
Begin maart ging ik dan samen met Samen George naar BKK van waar we dan naar Siem Riep reisden. Ik had dat allemaal al gezien, dus voor mij juist een zonsondergang meepikken.We hebben er ook het landmine museum bezocht, best wel de moeite. In SR had ik ongelooflijk veel last van men maag, dus een Cambodjaanse wc als beste vriend voor een paar dagen.
Ik reisde al een paar dagen voor de dames naar Pnohm Penh om men amerikaanse vrienden te bezoeken. Jammer genoeg zaten zij in Chiang Mai - Thailand en heb ik ze dus niet gezien. Maar genoten van PP,zeker en vast.
10 Maart had ik dan een vlucht naar BKK waar ik dan men laatste dagen zou doobrengen. Inkopen doen, cinemake doen, laatste massage meepikken en zenuwen krijgen,...amai :-)
Straks is het zo ver. Het gaat best wel raar zijn, maar oh zo fijn.
Iedereen mercikes om mijn verhalen te lezen en tot binnenkort in Belgie!
Slukes Joost
woensdag 11 maart 2009
zaterdag 14 februari 2009
New Zeeland
Hey allemaal,
het einde van mijn tripje komt dichterbij en eerlijk gezegd, ik zie er naar uit. t Is een dubbel gevoel; zin om iedereen terug te zien en dan weer geen zin om dit vrije leven op te geven. t Zal vrij leven op een iets andere manier worden denk ik...
Alleszins, 6 weken geleden vloog ik over de besneeuwde bergtoppen van Nieuw Zeeland en kon ik men ogen al niet geloven... ik dacht dat ik Gandalf zag. Dat uitzicht alleen al vanuit een klein raampje 10000 meter boven de grond, was al waard naar hier te komen. Iets later zette het vliegtuig de wielen in Christchurch aan de grond. Weer een ander continent, een ander land, een andere cultuur, heerlijk.
Christchurch was men eerste stop en als dorp heeft het niet zo veel te bieden. t Is er vrij stil, maar hier en daar wel wat gezellige barretjes en pleintjes. Dus zo snel mogelijk een auto kopen en "on the road". Na 3 dagen zoeken vond ik een Subaru Legacy 1990 die wel interessant leek. Ik als volledige leek geloofde in de goedheid van de verkoper en reed de volgende dag Christchurch uit. (De auto was eigenlijk best wel dik ok, maar hier en daar toch wel wat mankementjes die niet vermeld werden tijdens de verkoop. Anyway, k heb er een maand mee rondgereden en alleen maar de kilometrique moeten vervangen. Dus goeien deal. Uiteindelijk terug verkocht in Auckland)
Juist onder Christchurch is er een peninsula die ik meteen ben gaan bezichtigen. Ik was echt wel super gemotiveerd en stopte bij alle mogelijke bezienswaardigheden. De scenic routes zijn meestal ook wel de moeite dus den deze langs alle kleine baantjes beetje rondscheuren. De uitzichten op men foto s zeggen genoeg.
Verder naar t zuiden maar eerst even langs Mt Cook passeren, de grootste berg van NZ. Vooraleer daar te stoppen bracht ik een nachtje door aan Lake Tekapo, wat ongelooflijk is. Het helderste water wat je ooit hebt gezien (de locals drinken het water straight out the lake). Volgende dag berg oprijden en AMAI, views om u tegen te zeggen. Ikke men stapschoentjes aan en aan de eerste hike begonnen. 4u Stappen over hangbruggen, langs de gletsjer en rivier, simpelweg genieten. Nog steeds gemotiveerd begon ik aan de 2e trek, maar deze was iets stijler dan verwacht. Halverwege ikke morsdood :-) De views waren wel weeral de moeite.
De meeste dagen slaap ik in men auto, had mezelf een matras, donsdeken en wat materiaal aageschaft, dus best wel confortabel. Behalve s nachts dan de sandflies en mozzies. Bedenk jezelf het meest vervelende wat je ooit hebt meegemaakt, vermenigvuldig dat dan met 1000 en dan kom je nog niet in de buurt van wat die kleine insecten teweeg brengen! Pain in the ass!!!
Men trip verder richting t zuiden, Dunedin, Invercargill en dan naar Milford Sound. Het zuiden is wel mooi, maar ook niet zo speciaal. Ik denk dat ik wel vrij verwend was :-) Milford Sound daarentegen is abnormaal mooi. Ligt in Fjordland en dat zegt dan meteen ook alles. Ik heb me daar een boottochtje geboekt om tussen de fjorden te gaan varen en k moet zeggen, een van de hoogtepunten van men trip. Ongelooflijk mooi, verbazingwekkend, prachtig, gigantisch, etc... Naar t schijnt is t nog mooier als t regent. Er zouden dan duizenden watervallen tevoorschijn komen die je anders niet ziet. Tja, dit was zeker niet slecht ;-) In Milford Sound hebben we s avonds ook nog een kampvuur gemaakt, wat echt de kers op de taart was. Muziekske, pintjes en leuke mensen, echt fijn.
Enigste nadeel hier, meer sandflies dan waar dan ook. Tot nu toe sliep ik met de koffer een beetje open, ik paste er niet volledig in, maw konden die beesten zeer eenvoudig mijn lekker lijf komen opeten (das wat zij zeiden). Ikke dus als nen echte Macgyver achterbank demonteren zodat ik er nu wel volledig in paste met de koffer toe. Dit was echt men beste move ever! Na ongeveer een 2 weken rondrijden en hier en daar wat aanpassingen te maken had ik de perfecte opzet in men voituur, heerlijke nachten als gevolg.
Van MS dan naar Queenstown. Eerst nog kleine omweg om een stuk van de Roehburn track te gaan stappen, 6u Hike, en weeral prachtig. s een van de top tien van Nieuw Zeeland. Hier ook overnachten aan een meer, waar ik voor het slapen gaan een 60-tal sandflies heb kunnen killen, k moet toegeven dat het een fijn gevoel was mijn "slaapkamer" om te toveren tot een "tomb". Hier in de buurt, k ben de naam kwijt, werden ook heel veel scenes opgenomen van Lord Of The Rings. K ben er naar op zoek gegaan, maar t is niet altijd evident om deze plaatsen te herkennen. Hier en daar zie je het, misschien kunnen jullie het opmaken uit de foto s.
Alleszins dus verder naar Queenstown. Dit is de plaats om al het mogelijke van extreme sporten uit te proberen, mits een deftig budget. Ik had niet veel zin om hier veel geld aan uit te geven en eerlijk gezegd, van een brug springen met nen elastiek aan men voeten, trok me niet echt aan. (Voor de echte venten onder ons, ja k ben een vijg ;-) ...) K heb er wel een paar nachten doorgebracht in een guesthouse, heerlijk even douchen, lekker in de zeel liggen en in een deftig bed te slapen. Ook een paar heel leuke mensen leren kennen met wie ik menig bar bezocht heb. Het Nieuw Zeelands bier trekt over t algemeen op niks, 4% en vooral heel erge katers. In Queenstown heb ik ook men kilomterique laten vervangen, daarom hier een paar dagen chillen. Eigenlijk is er voor de rest in dit dorpje niet te veel te zien.
Verder naar t noorden passeer ik Lake Wanaka, heel mooi, maar ja, weeral een meer. K ben hier ook wel even een berg opgeklommen om een beter uitzicht te hebben, ja wadde...prachtig.
Van hieruit richting de westkust. Onderweg ben ik nog regelmatig gestopt voor vanalles en nog wat te bezichtigen, maar men geheugen laat me hier even in de steek. Op facebook staan er massa s foto s, je moet maar eens een kijkje gaan nemen.
De westkust staat vooral gekend voor de bergen. Dit interesseert me natuurlijk enorm dus richting Fox Glacier. Ik had vernomen dat het echt wel de moeite was om "helihiking" te doen, maar dat t nogal prijzig was. Ik even nadenken en eenmaal mezelf overtuigd, hupsakee lang leve de visa-kaart en voila... maxed out *&%$#&*!!!! Dan maar op zoek naar een ATM, nope ook dat niet, geen helihiking voor den deze. K ben dan maar tot aan de voet van de gletsjer gereden en even een korte wandeling gemaakt. t Zag er echt ongelooflijk uit.
Gelukkig hebben ze nog andere gletsjers, dus onderweg naar Frans Joseph Glacier. Hier wel een ATM maar dan toch maar beslist om te voet deze gletsjer op te wandelen. Je krijgt een "cool" frakske, bottinnen en sneeuwijzers. Half dagje hiken, super knap. Op t ijs hoor je dat de gletsjer leeft, prachtig. Blijkbaar is deze gletsjer echt wel gigantisch, 32km2. Wij hebben wel maar een klein stukje gedaan :-) s Avonds mezelf verwend met een heerlijk warm bed en enkele pintjes, mooi zo! s Morgens werd ik in de backpacker wakker en wat bleek, mijn kamergenoten waren zo vriendelijk geweest om men batterij-oplader + batterij van men camera te stelen. Over balen gesproken, want dat is blijkbaar niet evident om dat te vinden. Deze heren gingen naar t zuiden en ik nar t noorden dus er achter rijden was geen optie, maar amai ik had daar zin in!!!! KL********N!!!! Anyway in Greymouth dan maar ne nieuwe camera gekocht.
Van Greymouth ben ik verder naar Punakaiki gereden waar ik de Pancake Rocks ben gaan bezichtigen. Echt wel prachtig fenomeen, ze hebben er immers geen verklaring voor hoe het komt dat deze in laagjes zijn. Daar ook nog een hike gedaan van 4u langs de Punakaiki-rivier. Ook weeral ongelooflijk!
Het zuid-eiland is prachtig, keer voor keer word je verrast en sta je met je mond vol tanden. Hoogtepunt na hoogtepunt, hier zijn dan ook meer bergen als op t noord-eiland ...
Terug naar beneden rijden om via Greymouth over de Lewis-pass naar Kaikoura te rijden. Dit is bij uitstek een van men favoriete ritten die ik heb gemaakt. Het was me aangeraden door een kiwi-koppel (Filip en Jules)die ik had ontmoet ergens tegen Dunedin. En gelijk hadden ze. Voortdurend stoppen om foto s te nemen en de uitzichten op te nemen. Overdreven, ni normaal, ongelooflijk mooi!!!!
Deze rit was eigenlijk een omweg, maar ik wou per se walvissen zien en waar beter dan Kaikoura. Blijkbaar is dit de-beste-ik-wil-walvissen-zien-stad ter wereld. Tripje boeken op een boot en voila. Tika en Manu lieten hun hoodf en staart zien. 2 Spermwhales van ongeveer 16m, te mooi voor woorden. Ook een hoop dolfijnen die langs de boot komen gezwommen gespot, t was echt genieten. Aanrader, zeker en vast!
Van Kaikoura rijd ik verder naar t noorden richting Puponga. Een stadje aan de westkust vlak bij Cape Farewell. Dit ben ik dan ook gaan bezoeken de volgende dag, samen met een liftster die ik had opgepikt. We zien er enkele baby-seals en vooral veel zand. Dan maar overnachten in Takaka in een backpacker, ik kon best wel een doucheke gebruiken.
Abel Tasman National Park was de volgende halte. Hier doe ik een trek van ongeveer 16 km. t Was ongelooflijk warm en vooral veel op en neer, dus afzien, maar k heb er van genoten (ik kan ook wel wat sport gebruiken moet k zeggen). Weeral prachtige views. s Avonds rij ik nog naar Nelson waar ik vooral niets doe. Iedereen had me gezegd dat het een heel leuk stadje is, maar men motivatie om te feesten ed was vrij ver te zoeken.
Men laatste 2 dagen op t zuid-eiland bestonden er vooral in om veel kilomters te rijden naar Picton waar ik op de ferry zou stappen. K heb dan onderweg ook maar weer een paar lifters gelukkig gemaakt, toch leuk een beetje gezelschap. De laatste dagen kreeg ik het ook lastiger en lastiger om me te motiveren. Het intensief reizen werd me soms te veel en het voortdurend alleen zijn weegt best wel zwaar. Over en weer gemail doet dan best wel deugd, een beetje thuis zijn...
Ferry op en naar Wellington. Noord-eiland, here I come!
Wellington is echt een heel leuke stad. t Is de hoofdstad van NZ en er valt best wel veelt e bezichtigen. K ben er naar het Te Paupa museum geweest waar ze best wel veel info hebben over NZ. Ze hebben er ook een 5m grote inktvis, best wel fascinerend :-) Ik installeer me hier in een leuke backpacker waar ik een paar fijne mensen leer kennen. En waar achter de hoek een liquorstore is met belgische bieren ;-) Nen duvel en een fles Lachouffe = Joost passed out!
Na 2 dagen Wellington begeef ik me naar Mt Taranaki. Deze berg lijkt sprekend op Mt Fuji, waar ze dan ook The Last Samurai hebben gefilmd. Ik kom er een amerikaan tegen met wie ik begin aan de lange klim. In ongeveer de helft geef ik op, zoals ik al zei, motivatie vrij laag. Toch wel de moeite en weer wat bewogen :-) Ik stap daarna doodmoe men auto in en rij nog naar een DOC-camping vlak bij de Tongariro-crossing (dit is de beste onde-day-hike van NZ). s Morgens dan ook weer moeilijk uit de veren maar wat een dag. De tongarirocrossing is zonder twijfel het hoogtepunt van t noord-eiland. Vulkaankraters en meren, lavavelden enz, dit had ik nog nooit gezien. 8u Wandelen en zo veel verschillende dingen te zien. Prachtig! Ik was oorspronkelijk van plan om helemaal tot de top te stappen van de vulkaan, maar na 2u klimmen had ik geen zin om nog 3u te klimmen, k was dan ook stikkapot. Dit was het begin van de hike, de rest was een makkie. s Avonds mezelf verwennen met een luxe-camping waar ik tot in de vroege uurtjes de finale van de Australian Open zie, Nadal tegen Federer, djezes, wat een match!
De volgende dag rij ik richting Lake Taupo, waar ik even een kort kijkje neem en rij verder naar Rotorua. Blijkbaar heb ik wat gemist want Lake Taupo zou de max zijn, maar, you cant have it all. Rotorua staat bekend voor de vulkanische ondergrond. Hier ga ik dan ook een kijkje nemen in het Wai-u-tapu-park. Geisers, kokende modder, dampende waterpoelen, etc... echt wel mooi en jaja leerrijk :-) Enigste nadeel, heel het park stinkt naar rotte eieren/zwavel als ook Rotorua zelf. Wakker worden met die geur is nog erger als de openbare toiletten acher de kathedraal, en ik heb ne slechte neus, dus ge moet ni vragen...
Coromandel was de volgende halte, hot water beach. Ik was er met hoog water, dus geen warm water badje voor den deze. Jammer maar helaas. Dan maar even naar Cathedral Cove gewandeld, mooie spot. Lekker chillen op het strand en een plonske maken. s Avonds op een camping met wat volk leuke avond en voila.
Ik rij nog verder naar t noorden langs de westkust. Op zoek naar de Kauri trees, enorme bomen, beetje sequoia stijl, impressive! Uiteindelijk rij ik helemaal tot het noordelijkste puntje, Cape Reinga, waar ik gigantische zandduinen beklim en een beetje rondwandel. t Was eigenlijk te ver rijden voor wat het was, maar ja, k had het dan ook weer meegenomen. Richting het zuiden pik ik weer een paar lifters op met wie ik op een camping beland aan Matauri Bay. Knappe spot, plonskes maken en beetje lezen. s Avonds ontmoet ik een groep kiwis met wie ik tot in de vroege uurtjes drankspelletjes doe, ongelooflijk hard gelachen... We rijden de volgende dag verder naar Pahia, waar ik San afzet. Op de camping kom ik een nederlands stel tegen dat ik al eens had gezien. Samen drinken we een paar biertjes en kletsen we over koetjes en kalfjes. Het deed me dan ook ongelooflijk veel deugd om een beetje nederlands te spreken.
Het einde van het noord eiland komt dichterbij want de volgende halte was Auckland. Ik had er al veel over gehoord en nog niet te veel positiefs. Men doel was daar men auto te verkopen en dit lukte me dan ook meteen de eerste dag. Wel wat last gehad met de betaling ed, maar weeral een lesje geleerd, don t trust the pommies! Ik loop een beetje door de stad en contacteer Jules en Filip. Ik verblijf bij hun een paar dagen en dat was echt genieten. Een leuk huisje aan de buitenwijken van Auckland, heel relaxt en vooral een groot bed voor mezelf. Best wel fijn om niet in een backpacker te moeten slapen met 7 andere stinkende venten. Ik had me een paar dagen ervoor een ticketje aangeschaft voor Top Gear Live en ik dus met een gigantische smile er naar toe. Gieren lachen brullen, mooie wagens, goeie humor, perfecte avond. Daarna trok ik naar de stad, waar ik Filip en Jules zou terug vinden en waar ze me meenamen naar een beglische pub. Kwestie van in stijl af te sluiten :-) Zij waren echt fantastisch en gastvrij. De kiwi s kunnen er wat van, heel fijn volkske!
Men laatste dagen in NZ heb ik doorgebracht in Wellington. Ik kende er wat volk en vond dat de leukste stad. Dus vliegtuigticketje gekocht en hopsakee, prijzig, maar what ever, k had juist men auto verkocht. Daar nog een paar dagen rondhangen en dan liften naar Christchurch. Eerst natuurlijk wel weer de ferry op. In Picton had ik na een half uurtje een lift meteen tot in Christchurch. Sympathieke vent. Laatste dag, geld wisselen, niks doen en men laatste dollars opsoeperen.
Vliegtuig op en 24u later arriveren in Phuket. Amai wat ne langen dag.
Al bij al is Nieuw Zeeland een ongelooflijke plek. Het loste volledig men verwachtingen in en k heb er dan ook van genoten. Als je alleen bent en met een auto reist is het hier wel niet evident om veel volk te ontmoeten, maar al bij al toch ok.
Nu nog 22 dagen genieten van Thailand en misschien nog even naar Cambodja vooraleer ik den 13e maart s morgens op t vliegveld arriveer. Ja mensen, k zie er naar uit iedereen terug te zien.
Slukes Joost
het einde van mijn tripje komt dichterbij en eerlijk gezegd, ik zie er naar uit. t Is een dubbel gevoel; zin om iedereen terug te zien en dan weer geen zin om dit vrije leven op te geven. t Zal vrij leven op een iets andere manier worden denk ik...
Alleszins, 6 weken geleden vloog ik over de besneeuwde bergtoppen van Nieuw Zeeland en kon ik men ogen al niet geloven... ik dacht dat ik Gandalf zag. Dat uitzicht alleen al vanuit een klein raampje 10000 meter boven de grond, was al waard naar hier te komen. Iets later zette het vliegtuig de wielen in Christchurch aan de grond. Weer een ander continent, een ander land, een andere cultuur, heerlijk.
Christchurch was men eerste stop en als dorp heeft het niet zo veel te bieden. t Is er vrij stil, maar hier en daar wel wat gezellige barretjes en pleintjes. Dus zo snel mogelijk een auto kopen en "on the road". Na 3 dagen zoeken vond ik een Subaru Legacy 1990 die wel interessant leek. Ik als volledige leek geloofde in de goedheid van de verkoper en reed de volgende dag Christchurch uit. (De auto was eigenlijk best wel dik ok, maar hier en daar toch wel wat mankementjes die niet vermeld werden tijdens de verkoop. Anyway, k heb er een maand mee rondgereden en alleen maar de kilometrique moeten vervangen. Dus goeien deal. Uiteindelijk terug verkocht in Auckland)
Juist onder Christchurch is er een peninsula die ik meteen ben gaan bezichtigen. Ik was echt wel super gemotiveerd en stopte bij alle mogelijke bezienswaardigheden. De scenic routes zijn meestal ook wel de moeite dus den deze langs alle kleine baantjes beetje rondscheuren. De uitzichten op men foto s zeggen genoeg.
Verder naar t zuiden maar eerst even langs Mt Cook passeren, de grootste berg van NZ. Vooraleer daar te stoppen bracht ik een nachtje door aan Lake Tekapo, wat ongelooflijk is. Het helderste water wat je ooit hebt gezien (de locals drinken het water straight out the lake). Volgende dag berg oprijden en AMAI, views om u tegen te zeggen. Ikke men stapschoentjes aan en aan de eerste hike begonnen. 4u Stappen over hangbruggen, langs de gletsjer en rivier, simpelweg genieten. Nog steeds gemotiveerd begon ik aan de 2e trek, maar deze was iets stijler dan verwacht. Halverwege ikke morsdood :-) De views waren wel weeral de moeite.
De meeste dagen slaap ik in men auto, had mezelf een matras, donsdeken en wat materiaal aageschaft, dus best wel confortabel. Behalve s nachts dan de sandflies en mozzies. Bedenk jezelf het meest vervelende wat je ooit hebt meegemaakt, vermenigvuldig dat dan met 1000 en dan kom je nog niet in de buurt van wat die kleine insecten teweeg brengen! Pain in the ass!!!
Men trip verder richting t zuiden, Dunedin, Invercargill en dan naar Milford Sound. Het zuiden is wel mooi, maar ook niet zo speciaal. Ik denk dat ik wel vrij verwend was :-) Milford Sound daarentegen is abnormaal mooi. Ligt in Fjordland en dat zegt dan meteen ook alles. Ik heb me daar een boottochtje geboekt om tussen de fjorden te gaan varen en k moet zeggen, een van de hoogtepunten van men trip. Ongelooflijk mooi, verbazingwekkend, prachtig, gigantisch, etc... Naar t schijnt is t nog mooier als t regent. Er zouden dan duizenden watervallen tevoorschijn komen die je anders niet ziet. Tja, dit was zeker niet slecht ;-) In Milford Sound hebben we s avonds ook nog een kampvuur gemaakt, wat echt de kers op de taart was. Muziekske, pintjes en leuke mensen, echt fijn.
Enigste nadeel hier, meer sandflies dan waar dan ook. Tot nu toe sliep ik met de koffer een beetje open, ik paste er niet volledig in, maw konden die beesten zeer eenvoudig mijn lekker lijf komen opeten (das wat zij zeiden). Ikke dus als nen echte Macgyver achterbank demonteren zodat ik er nu wel volledig in paste met de koffer toe. Dit was echt men beste move ever! Na ongeveer een 2 weken rondrijden en hier en daar wat aanpassingen te maken had ik de perfecte opzet in men voituur, heerlijke nachten als gevolg.
Van MS dan naar Queenstown. Eerst nog kleine omweg om een stuk van de Roehburn track te gaan stappen, 6u Hike, en weeral prachtig. s een van de top tien van Nieuw Zeeland. Hier ook overnachten aan een meer, waar ik voor het slapen gaan een 60-tal sandflies heb kunnen killen, k moet toegeven dat het een fijn gevoel was mijn "slaapkamer" om te toveren tot een "tomb". Hier in de buurt, k ben de naam kwijt, werden ook heel veel scenes opgenomen van Lord Of The Rings. K ben er naar op zoek gegaan, maar t is niet altijd evident om deze plaatsen te herkennen. Hier en daar zie je het, misschien kunnen jullie het opmaken uit de foto s.
Alleszins dus verder naar Queenstown. Dit is de plaats om al het mogelijke van extreme sporten uit te proberen, mits een deftig budget. Ik had niet veel zin om hier veel geld aan uit te geven en eerlijk gezegd, van een brug springen met nen elastiek aan men voeten, trok me niet echt aan. (Voor de echte venten onder ons, ja k ben een vijg ;-) ...) K heb er wel een paar nachten doorgebracht in een guesthouse, heerlijk even douchen, lekker in de zeel liggen en in een deftig bed te slapen. Ook een paar heel leuke mensen leren kennen met wie ik menig bar bezocht heb. Het Nieuw Zeelands bier trekt over t algemeen op niks, 4% en vooral heel erge katers. In Queenstown heb ik ook men kilomterique laten vervangen, daarom hier een paar dagen chillen. Eigenlijk is er voor de rest in dit dorpje niet te veel te zien.
Verder naar t noorden passeer ik Lake Wanaka, heel mooi, maar ja, weeral een meer. K ben hier ook wel even een berg opgeklommen om een beter uitzicht te hebben, ja wadde...prachtig.
Van hieruit richting de westkust. Onderweg ben ik nog regelmatig gestopt voor vanalles en nog wat te bezichtigen, maar men geheugen laat me hier even in de steek. Op facebook staan er massa s foto s, je moet maar eens een kijkje gaan nemen.
De westkust staat vooral gekend voor de bergen. Dit interesseert me natuurlijk enorm dus richting Fox Glacier. Ik had vernomen dat het echt wel de moeite was om "helihiking" te doen, maar dat t nogal prijzig was. Ik even nadenken en eenmaal mezelf overtuigd, hupsakee lang leve de visa-kaart en voila... maxed out *&%$#&*!!!! Dan maar op zoek naar een ATM, nope ook dat niet, geen helihiking voor den deze. K ben dan maar tot aan de voet van de gletsjer gereden en even een korte wandeling gemaakt. t Zag er echt ongelooflijk uit.
Gelukkig hebben ze nog andere gletsjers, dus onderweg naar Frans Joseph Glacier. Hier wel een ATM maar dan toch maar beslist om te voet deze gletsjer op te wandelen. Je krijgt een "cool" frakske, bottinnen en sneeuwijzers. Half dagje hiken, super knap. Op t ijs hoor je dat de gletsjer leeft, prachtig. Blijkbaar is deze gletsjer echt wel gigantisch, 32km2. Wij hebben wel maar een klein stukje gedaan :-) s Avonds mezelf verwend met een heerlijk warm bed en enkele pintjes, mooi zo! s Morgens werd ik in de backpacker wakker en wat bleek, mijn kamergenoten waren zo vriendelijk geweest om men batterij-oplader + batterij van men camera te stelen. Over balen gesproken, want dat is blijkbaar niet evident om dat te vinden. Deze heren gingen naar t zuiden en ik nar t noorden dus er achter rijden was geen optie, maar amai ik had daar zin in!!!! KL********N!!!! Anyway in Greymouth dan maar ne nieuwe camera gekocht.
Van Greymouth ben ik verder naar Punakaiki gereden waar ik de Pancake Rocks ben gaan bezichtigen. Echt wel prachtig fenomeen, ze hebben er immers geen verklaring voor hoe het komt dat deze in laagjes zijn. Daar ook nog een hike gedaan van 4u langs de Punakaiki-rivier. Ook weeral ongelooflijk!
Het zuid-eiland is prachtig, keer voor keer word je verrast en sta je met je mond vol tanden. Hoogtepunt na hoogtepunt, hier zijn dan ook meer bergen als op t noord-eiland ...
Terug naar beneden rijden om via Greymouth over de Lewis-pass naar Kaikoura te rijden. Dit is bij uitstek een van men favoriete ritten die ik heb gemaakt. Het was me aangeraden door een kiwi-koppel (Filip en Jules)die ik had ontmoet ergens tegen Dunedin. En gelijk hadden ze. Voortdurend stoppen om foto s te nemen en de uitzichten op te nemen. Overdreven, ni normaal, ongelooflijk mooi!!!!
Deze rit was eigenlijk een omweg, maar ik wou per se walvissen zien en waar beter dan Kaikoura. Blijkbaar is dit de-beste-ik-wil-walvissen-zien-stad ter wereld. Tripje boeken op een boot en voila. Tika en Manu lieten hun hoodf en staart zien. 2 Spermwhales van ongeveer 16m, te mooi voor woorden. Ook een hoop dolfijnen die langs de boot komen gezwommen gespot, t was echt genieten. Aanrader, zeker en vast!
Van Kaikoura rijd ik verder naar t noorden richting Puponga. Een stadje aan de westkust vlak bij Cape Farewell. Dit ben ik dan ook gaan bezoeken de volgende dag, samen met een liftster die ik had opgepikt. We zien er enkele baby-seals en vooral veel zand. Dan maar overnachten in Takaka in een backpacker, ik kon best wel een doucheke gebruiken.
Abel Tasman National Park was de volgende halte. Hier doe ik een trek van ongeveer 16 km. t Was ongelooflijk warm en vooral veel op en neer, dus afzien, maar k heb er van genoten (ik kan ook wel wat sport gebruiken moet k zeggen). Weeral prachtige views. s Avonds rij ik nog naar Nelson waar ik vooral niets doe. Iedereen had me gezegd dat het een heel leuk stadje is, maar men motivatie om te feesten ed was vrij ver te zoeken.
Men laatste 2 dagen op t zuid-eiland bestonden er vooral in om veel kilomters te rijden naar Picton waar ik op de ferry zou stappen. K heb dan onderweg ook maar weer een paar lifters gelukkig gemaakt, toch leuk een beetje gezelschap. De laatste dagen kreeg ik het ook lastiger en lastiger om me te motiveren. Het intensief reizen werd me soms te veel en het voortdurend alleen zijn weegt best wel zwaar. Over en weer gemail doet dan best wel deugd, een beetje thuis zijn...
Ferry op en naar Wellington. Noord-eiland, here I come!
Wellington is echt een heel leuke stad. t Is de hoofdstad van NZ en er valt best wel veelt e bezichtigen. K ben er naar het Te Paupa museum geweest waar ze best wel veel info hebben over NZ. Ze hebben er ook een 5m grote inktvis, best wel fascinerend :-) Ik installeer me hier in een leuke backpacker waar ik een paar fijne mensen leer kennen. En waar achter de hoek een liquorstore is met belgische bieren ;-) Nen duvel en een fles Lachouffe = Joost passed out!
Na 2 dagen Wellington begeef ik me naar Mt Taranaki. Deze berg lijkt sprekend op Mt Fuji, waar ze dan ook The Last Samurai hebben gefilmd. Ik kom er een amerikaan tegen met wie ik begin aan de lange klim. In ongeveer de helft geef ik op, zoals ik al zei, motivatie vrij laag. Toch wel de moeite en weer wat bewogen :-) Ik stap daarna doodmoe men auto in en rij nog naar een DOC-camping vlak bij de Tongariro-crossing (dit is de beste onde-day-hike van NZ). s Morgens dan ook weer moeilijk uit de veren maar wat een dag. De tongarirocrossing is zonder twijfel het hoogtepunt van t noord-eiland. Vulkaankraters en meren, lavavelden enz, dit had ik nog nooit gezien. 8u Wandelen en zo veel verschillende dingen te zien. Prachtig! Ik was oorspronkelijk van plan om helemaal tot de top te stappen van de vulkaan, maar na 2u klimmen had ik geen zin om nog 3u te klimmen, k was dan ook stikkapot. Dit was het begin van de hike, de rest was een makkie. s Avonds mezelf verwennen met een luxe-camping waar ik tot in de vroege uurtjes de finale van de Australian Open zie, Nadal tegen Federer, djezes, wat een match!
De volgende dag rij ik richting Lake Taupo, waar ik even een kort kijkje neem en rij verder naar Rotorua. Blijkbaar heb ik wat gemist want Lake Taupo zou de max zijn, maar, you cant have it all. Rotorua staat bekend voor de vulkanische ondergrond. Hier ga ik dan ook een kijkje nemen in het Wai-u-tapu-park. Geisers, kokende modder, dampende waterpoelen, etc... echt wel mooi en jaja leerrijk :-) Enigste nadeel, heel het park stinkt naar rotte eieren/zwavel als ook Rotorua zelf. Wakker worden met die geur is nog erger als de openbare toiletten acher de kathedraal, en ik heb ne slechte neus, dus ge moet ni vragen...
Coromandel was de volgende halte, hot water beach. Ik was er met hoog water, dus geen warm water badje voor den deze. Jammer maar helaas. Dan maar even naar Cathedral Cove gewandeld, mooie spot. Lekker chillen op het strand en een plonske maken. s Avonds op een camping met wat volk leuke avond en voila.
Ik rij nog verder naar t noorden langs de westkust. Op zoek naar de Kauri trees, enorme bomen, beetje sequoia stijl, impressive! Uiteindelijk rij ik helemaal tot het noordelijkste puntje, Cape Reinga, waar ik gigantische zandduinen beklim en een beetje rondwandel. t Was eigenlijk te ver rijden voor wat het was, maar ja, k had het dan ook weer meegenomen. Richting het zuiden pik ik weer een paar lifters op met wie ik op een camping beland aan Matauri Bay. Knappe spot, plonskes maken en beetje lezen. s Avonds ontmoet ik een groep kiwis met wie ik tot in de vroege uurtjes drankspelletjes doe, ongelooflijk hard gelachen... We rijden de volgende dag verder naar Pahia, waar ik San afzet. Op de camping kom ik een nederlands stel tegen dat ik al eens had gezien. Samen drinken we een paar biertjes en kletsen we over koetjes en kalfjes. Het deed me dan ook ongelooflijk veel deugd om een beetje nederlands te spreken.
Het einde van het noord eiland komt dichterbij want de volgende halte was Auckland. Ik had er al veel over gehoord en nog niet te veel positiefs. Men doel was daar men auto te verkopen en dit lukte me dan ook meteen de eerste dag. Wel wat last gehad met de betaling ed, maar weeral een lesje geleerd, don t trust the pommies! Ik loop een beetje door de stad en contacteer Jules en Filip. Ik verblijf bij hun een paar dagen en dat was echt genieten. Een leuk huisje aan de buitenwijken van Auckland, heel relaxt en vooral een groot bed voor mezelf. Best wel fijn om niet in een backpacker te moeten slapen met 7 andere stinkende venten. Ik had me een paar dagen ervoor een ticketje aangeschaft voor Top Gear Live en ik dus met een gigantische smile er naar toe. Gieren lachen brullen, mooie wagens, goeie humor, perfecte avond. Daarna trok ik naar de stad, waar ik Filip en Jules zou terug vinden en waar ze me meenamen naar een beglische pub. Kwestie van in stijl af te sluiten :-) Zij waren echt fantastisch en gastvrij. De kiwi s kunnen er wat van, heel fijn volkske!
Men laatste dagen in NZ heb ik doorgebracht in Wellington. Ik kende er wat volk en vond dat de leukste stad. Dus vliegtuigticketje gekocht en hopsakee, prijzig, maar what ever, k had juist men auto verkocht. Daar nog een paar dagen rondhangen en dan liften naar Christchurch. Eerst natuurlijk wel weer de ferry op. In Picton had ik na een half uurtje een lift meteen tot in Christchurch. Sympathieke vent. Laatste dag, geld wisselen, niks doen en men laatste dollars opsoeperen.
Vliegtuig op en 24u later arriveren in Phuket. Amai wat ne langen dag.
Al bij al is Nieuw Zeeland een ongelooflijke plek. Het loste volledig men verwachtingen in en k heb er dan ook van genoten. Als je alleen bent en met een auto reist is het hier wel niet evident om veel volk te ontmoeten, maar al bij al toch ok.
Nu nog 22 dagen genieten van Thailand en misschien nog even naar Cambodja vooraleer ik den 13e maart s morgens op t vliegveld arriveer. Ja mensen, k zie er naar uit iedereen terug te zien.
Slukes Joost
zaterdag 3 januari 2009
Paraburdoo - Melbourne - Jervis Bay - Sydney
Hy allemaal,
eerst en vooral iedereen de beste wensen. Dat het een even mooi jaar voor jou mag worden als 2008 voor mij was, maw TE GEK!
Men laatste blog was ik ge-eindigd (een trema kennen ze hier niet) in Paraburdoo. Ik moest daar no een dikke week werken en zo geschiedde ook. Nochtans veel werken was het niet. Meestal werkte ik 3 uurtjes per dag maar werd ik wel betaald voor de andere 5 :-) over geluk gesproken. Kymberly was echt een te gekke bazin. Met de kerstdagen voor de deur werd het werk gewoon minder en had ze voor mij dan ook niet te veel te doen, niet erg, dat is zeker.
Men tijd vulde ik dan op met baantjes trekken in t zwembad en veel tijd spenderen met Lara, Jim , Rosco en Jeremy. Een leuke bende van in de buurt. Met hun ben ik ook een weekendje naar Karratha geweest. Gezellig dorpje, maar niet te veel te beleven. Samen pintjes drinken en lachen, gieren en brullen...
Paraburdoo liep op zen einde en 13 december nam ik dan het vliegtuig eerst naar Perth om dan over te stappen richting Melbourne.
Melbourne is echt een heel leuke stad. Een vrij Europese stad met veel cultuur, restaurantjes, barretjes etc. Hier ontmoette ik Lukas en Frank terug. De eerst paar dagen spendeerde ik vooral met Lukas, rondlopen in de stad en weer even wennen aan de massa mensen - er zijn resp 3 miljoen mensen in Melbourne. En de laatste dagen vooral dan weer met Frank. Zijn verjaardag vieren, even naar het strand en gewoon de sfeer opsnuiven in de lokale horecatenten - zoals Frank het zou zeggen.
Hetgeen deze stad me ook een heel klein beetje aan Antwerpen deed denken zijn de trams. Je geraakt overal met deze "ik behoor in een museum"-trams. Het is niet allemaal alleen in het centrum te doen, de CBD, maar ook in de omliggende wijken/buurtgemeentes, zoals St Killda. Hier bevonden zich de meeste backpackers en eveneens weer leuke barretjes en een strandje. Gezellig, zeker en vast.
Ook opvallend aan Melbourne - en wat ik later ook zag in Sydney - is de architectuur. De koloniale gebouwen zijn echt super onderhouden en ik moet zeggen dat ze hier best wel een paar pareltjes hebben.
Na 6 dagen Melbourne besloot ik af te zakken naar Jervis Bay waar Caleb woont. Dit blijkt niet zo evident te zijn met het openbaar vervoer maar 22u later stond ik voor de deur in Sanctuary Point. Caleb en Isabel hebben er echt een leuke huisje met alles erop en eraan. t Stond ook te koop, dus ik even paniek, zijn die wel thuis... Anyway, de komende dagen wij op stap. Rond SP ligt er een groot National Park waar allemaal leuke spots zijn om te gaan zwemmen, surfen, relaxen, wandelen,... Heel mooi en rustig, ik genoot er wel van.
Eerst zijn we eens gaan surfen aan 5 mile beach, waar vooral ik meer aan het verzuipen was en Caleb de mooie golfjes nam. Toch lachen, samen beetje rondploeteren. De volgende dagen trokken we nog naar andere spots, waarvan zonder wijfel de mooiste Steamers is. Een pareltje en vooral geen volk, ik, Caleb en nog een familietje, that s it! De golven waren hier veel sterker en het bodysurfen gaat me beter af dan met een plank. De golven namen me ook regelmatig te grazen, maar gelachen, amai...
Kerstmis hebben we de 24e gevierd met Calebs familie met een bbq, hoe kon het ook anders. Cadeautjes uitdelen ed, gezellige familiesfeer. De 25e hebben we dan verder gevierd op het strand. SAmen brunchen en daarna cricket spelen. Ik snap er nog steeds niet veel van, maar toch al de basics. Bal smijten, meppen, vangen, lopen, wickers omgooien, iets met punten, en voral veel "out" zijn (meer info op www.wikipedia.com/cricket). s Avonds nog beetje relaxen en dat was dat. Echt een leuke ervaring om eens een "warme" kerstmis te vieren op zen aussies.
De volgende dagen bij Caleb en Isabel hebben we vooral veel geluilekkerd, nog wat gaan zwemmen en gewoon genoten. Ben ook nog eens met Caleb in de lokale pub paar pintjes gaan drinken en dat was ook nog wel eens de moeite. Heel leuke boel en relatief goedkoop tov de steden.
De 29e nam ik terug contact op met Frank en reisde ik die dag dan ook verder naar Sydney. Als Perth een grote stad was en Melbourne nog groter, dan ben je nog niet in Sydney geweest. Je merkt het allemaal niet meteen, maar best wel heeeeeel groot (+/- 5miljoen inwoners). Ik verbleef de eerste nacht in Kings Cross, in een Koreaanse backpacker, wat niet echt aan te raden is. Luidruchtig, vuil, veel te warm, maar goed ik had een bed. We hebben dan maar de stad een beetje verkend en ik was op zen minst te zeggen onder de indruk. Het openbaar vervoer is hier heel goed geregeld en hier maakten we echt veel gebruik van. Een van de eerste dingen die we natuurlijk gingen bezichtigen is de Harbour Bridge en The Opera House. WOOOOOOOOW!!!! Die brug is on-ge-supermeganinormaaloverdrevengigantisch-looflijk!!! Gebouwd in 1932 en je ziet dit dan ook aan de stijl. Juist ernaast ligt dan The Opera House en dit is ook heel mooi. Niet heel goed afgewerkt, dus schoon van ver, maar ver van schoon.
De 30e begaf ik me naar Bondi Beach want daar zou ik met Bram en Thomas afspreken. Na 5 uur te wachten, kwamen ze te voorschijn. Eindelijk nog eens dikke vrienden zien, deed echt deugd. SAmen kletsen en dan richting het huis aan Tamarama Beach van de baas van Bram en Thom. Echt uper gelegen, juist aan t strand. De 31e hebben we daar dan beetje gezwommen en s avonds in de pintjes gevlogen. Samen met nog een hoop figuren hebben we daar dan gevierd en dan richting de stad. Van t vuurwerk hebben we niet veel gezien. De spot waar we stonden was niet echt super, maar vooral ik was te druk bezig met Thom te discussieren over niks, dan dan ook leidde tot nog minder :-) Anyway, daarna goed gelachen.
Vooral 1 januari was heel leuk, uitkateren, wandelingetje en dan terug op cafe waar we 7u aan t kletsen hebben geweest.We moetsen duidelijk nog wat inhalen. De 2e nog wat samen door t stad lopen en dan nu men laatste 2 dagen terug met Frank wat aan t rondhangen alvorens ik vertrek naar Nieuw Zeeland. MAAR juist op men laatste dag kreeg ik telefoon van Brendan - een andere Aussie - die juist terug in Sydney was, dus daar zit ik nu. We gaan zo meteen samen nog paar pintjes pakken en dan morgenvroeg om 5u naar t vliegveld.
Christchurch here I come!
Groetjes Joost
eerst en vooral iedereen de beste wensen. Dat het een even mooi jaar voor jou mag worden als 2008 voor mij was, maw TE GEK!
Men laatste blog was ik ge-eindigd (een trema kennen ze hier niet) in Paraburdoo. Ik moest daar no een dikke week werken en zo geschiedde ook. Nochtans veel werken was het niet. Meestal werkte ik 3 uurtjes per dag maar werd ik wel betaald voor de andere 5 :-) over geluk gesproken. Kymberly was echt een te gekke bazin. Met de kerstdagen voor de deur werd het werk gewoon minder en had ze voor mij dan ook niet te veel te doen, niet erg, dat is zeker.
Men tijd vulde ik dan op met baantjes trekken in t zwembad en veel tijd spenderen met Lara, Jim , Rosco en Jeremy. Een leuke bende van in de buurt. Met hun ben ik ook een weekendje naar Karratha geweest. Gezellig dorpje, maar niet te veel te beleven. Samen pintjes drinken en lachen, gieren en brullen...
Paraburdoo liep op zen einde en 13 december nam ik dan het vliegtuig eerst naar Perth om dan over te stappen richting Melbourne.
Melbourne is echt een heel leuke stad. Een vrij Europese stad met veel cultuur, restaurantjes, barretjes etc. Hier ontmoette ik Lukas en Frank terug. De eerst paar dagen spendeerde ik vooral met Lukas, rondlopen in de stad en weer even wennen aan de massa mensen - er zijn resp 3 miljoen mensen in Melbourne. En de laatste dagen vooral dan weer met Frank. Zijn verjaardag vieren, even naar het strand en gewoon de sfeer opsnuiven in de lokale horecatenten - zoals Frank het zou zeggen.
Hetgeen deze stad me ook een heel klein beetje aan Antwerpen deed denken zijn de trams. Je geraakt overal met deze "ik behoor in een museum"-trams. Het is niet allemaal alleen in het centrum te doen, de CBD, maar ook in de omliggende wijken/buurtgemeentes, zoals St Killda. Hier bevonden zich de meeste backpackers en eveneens weer leuke barretjes en een strandje. Gezellig, zeker en vast.
Ook opvallend aan Melbourne - en wat ik later ook zag in Sydney - is de architectuur. De koloniale gebouwen zijn echt super onderhouden en ik moet zeggen dat ze hier best wel een paar pareltjes hebben.
Na 6 dagen Melbourne besloot ik af te zakken naar Jervis Bay waar Caleb woont. Dit blijkt niet zo evident te zijn met het openbaar vervoer maar 22u later stond ik voor de deur in Sanctuary Point. Caleb en Isabel hebben er echt een leuke huisje met alles erop en eraan. t Stond ook te koop, dus ik even paniek, zijn die wel thuis... Anyway, de komende dagen wij op stap. Rond SP ligt er een groot National Park waar allemaal leuke spots zijn om te gaan zwemmen, surfen, relaxen, wandelen,... Heel mooi en rustig, ik genoot er wel van.
Eerst zijn we eens gaan surfen aan 5 mile beach, waar vooral ik meer aan het verzuipen was en Caleb de mooie golfjes nam. Toch lachen, samen beetje rondploeteren. De volgende dagen trokken we nog naar andere spots, waarvan zonder wijfel de mooiste Steamers is. Een pareltje en vooral geen volk, ik, Caleb en nog een familietje, that s it! De golven waren hier veel sterker en het bodysurfen gaat me beter af dan met een plank. De golven namen me ook regelmatig te grazen, maar gelachen, amai...
Kerstmis hebben we de 24e gevierd met Calebs familie met een bbq, hoe kon het ook anders. Cadeautjes uitdelen ed, gezellige familiesfeer. De 25e hebben we dan verder gevierd op het strand. SAmen brunchen en daarna cricket spelen. Ik snap er nog steeds niet veel van, maar toch al de basics. Bal smijten, meppen, vangen, lopen, wickers omgooien, iets met punten, en voral veel "out" zijn (meer info op www.wikipedia.com/cricket). s Avonds nog beetje relaxen en dat was dat. Echt een leuke ervaring om eens een "warme" kerstmis te vieren op zen aussies.
De volgende dagen bij Caleb en Isabel hebben we vooral veel geluilekkerd, nog wat gaan zwemmen en gewoon genoten. Ben ook nog eens met Caleb in de lokale pub paar pintjes gaan drinken en dat was ook nog wel eens de moeite. Heel leuke boel en relatief goedkoop tov de steden.
De 29e nam ik terug contact op met Frank en reisde ik die dag dan ook verder naar Sydney. Als Perth een grote stad was en Melbourne nog groter, dan ben je nog niet in Sydney geweest. Je merkt het allemaal niet meteen, maar best wel heeeeeel groot (+/- 5miljoen inwoners). Ik verbleef de eerste nacht in Kings Cross, in een Koreaanse backpacker, wat niet echt aan te raden is. Luidruchtig, vuil, veel te warm, maar goed ik had een bed. We hebben dan maar de stad een beetje verkend en ik was op zen minst te zeggen onder de indruk. Het openbaar vervoer is hier heel goed geregeld en hier maakten we echt veel gebruik van. Een van de eerste dingen die we natuurlijk gingen bezichtigen is de Harbour Bridge en The Opera House. WOOOOOOOOW!!!! Die brug is on-ge-supermeganinormaaloverdrevengigantisch-looflijk!!! Gebouwd in 1932 en je ziet dit dan ook aan de stijl. Juist ernaast ligt dan The Opera House en dit is ook heel mooi. Niet heel goed afgewerkt, dus schoon van ver, maar ver van schoon.
De 30e begaf ik me naar Bondi Beach want daar zou ik met Bram en Thomas afspreken. Na 5 uur te wachten, kwamen ze te voorschijn. Eindelijk nog eens dikke vrienden zien, deed echt deugd. SAmen kletsen en dan richting het huis aan Tamarama Beach van de baas van Bram en Thom. Echt uper gelegen, juist aan t strand. De 31e hebben we daar dan beetje gezwommen en s avonds in de pintjes gevlogen. Samen met nog een hoop figuren hebben we daar dan gevierd en dan richting de stad. Van t vuurwerk hebben we niet veel gezien. De spot waar we stonden was niet echt super, maar vooral ik was te druk bezig met Thom te discussieren over niks, dan dan ook leidde tot nog minder :-) Anyway, daarna goed gelachen.
Vooral 1 januari was heel leuk, uitkateren, wandelingetje en dan terug op cafe waar we 7u aan t kletsen hebben geweest.We moetsen duidelijk nog wat inhalen. De 2e nog wat samen door t stad lopen en dan nu men laatste 2 dagen terug met Frank wat aan t rondhangen alvorens ik vertrek naar Nieuw Zeeland. MAAR juist op men laatste dag kreeg ik telefoon van Brendan - een andere Aussie - die juist terug in Sydney was, dus daar zit ik nu. We gaan zo meteen samen nog paar pintjes pakken en dan morgenvroeg om 5u naar t vliegveld.
Christchurch here I come!
Groetjes Joost
donderdag 4 december 2008
Perth - Paraburdoo - ...
Hy folks,
meer dan een maandje terug was het men verjaardag en heb ik deze deftig gevierd met enkele vrienden. Een paar pintjes en dan nog een paar.
Ik spendeerde ongeveer 4 weken in Perth. De eerste 2 weken waren vooral mensen leren kennen, s avonds op stap gaan en most important "een job zoeken". Perth is echt een leuke stad. Reminds me of Antwerp. Echt gezellig, veel leuke bars om uit te gaan, mooie mensen en prachtige parken. Samen met Lukas en Matt bezocht ik Perth. Cottlesloe Beach is dan ook weer een pareltje van een strand en dat is ook vooral te danken aan de zandkastelen van vlees en weinig stof, paleizen is misschien een beter woord. Ja het oog wil ook wat...
We hadden ook de gelegeheid om de Red Bull Air Race live te zien. Spectaculair is een understatement. Massa s volk en een zonnetje. Niet slecht.
Na 2 weken jobhunting vond ik een job bij Budget. Een autoverhuurbedrijfje met vooral 4x4s. Mijn job, zorgen dat ze terug er als nieuw uit zien. Viel echt goed mee, gezellige collega s en zeker en vast geen te zware job. Elke morgen om 6u uit men bedje en met de bus naar t werk. Uiteindelijk zou ik daar 2 weken werken en stuurden ze me vervolgens naar Paraburdoo. U zegt? Ja Paraburdoo, een stadje, neen een gehucht in the middle of nowhere ergens 1500km ten noorden van Perth. Leek me best wel een leuke uitdaging dus vlieger op en voila PARABURDOO!
Het blijkt een mijndorpje te zijn waar ongeveer 2000 mensen wonen. Best gezellig, maar niet te veel te beleven. Er is een pub, een paar winkels en een 50m zwembad dat ik elke dag gebruik. Ik heb hier een huisje voor mezelf met alles erop en eraan. Eindelijk een beetje privacy na 4 weken in Underground Backpacker te hebben geslapen met 7 stinkende venten op 1 kamer. Heerlijk relax. Ik schafte me ook een playstation2 aan om dvdkes te zien en me bezig te houden. Ook een paar boeken van Jeremy Clarckson die me best wel harder doen lachen dan de plaatselijke humor. (Mijnwerkers zijn van nature blijkbaar niet zo geestig.) Mijn baas is Kimberly, een fantastische vrouw van ongeveer 32 die me soigneert. Ik werk ongeveer 4-5uurtjes per dag en word voor 8 betaald. Ze geeft me zaterdag ook meestal vrij, maw fantastisch! Ik verdien 25dollar/uur wat niet slecht is voor een backpacker.
De weekends heb ik tot nu toe gevuld met het wederom bezoeken van Karajini National Park. Een paar gorges bezoeken en zwemmeke placeren, heerlijk. Best wel heel leuk om met een 4x4 op de dirtroads rond te scheuren.
Hier in Paraburdoo ontmoette ik tot zo ver al een hoop heel leuke mensen: Rosco (aussi), Amandine en Melanie (francaises zoals francaises in je dromen zijn, bloedmooi), Jeremy, Jim en Lara (aussies en tevens men buren, gezellige en geestige mensen). Dan nog een hoop andere mensen die ik vooral vrijdag in de bar tegenkom, dit is dan ook de meetingpoint in de weekends. Meer is hier dan ook niet te beleven in t weekend. Na 12en is de bar toe en dan begeeft iedereen zich naar een of andere huisparty waar dan nog verder pintjes worden genuttigd. Echt een leuke sfeer hier, k heb t hier naar men zin.
Nog een dikke week hier werken en dan vertrek ik naar Melbourne. Paar dagjes daar en dan verder naar Jervis Bay op bezoek bij Kaleb. Tegen dan zal het al ongeveer Kerstmis zijn en zullen Bram en den Deflem terug zijn van Japan. Samen Nieuwjaar vieren in Sydney en dan trek ik naar Nieuw Zeeland. Ik zie er echt naar uit.
Het reizen doet me deugd, elke dag opnieuw genieten, ...
Tot binnenkort,
groetjes Joost
meer dan een maandje terug was het men verjaardag en heb ik deze deftig gevierd met enkele vrienden. Een paar pintjes en dan nog een paar.
Ik spendeerde ongeveer 4 weken in Perth. De eerste 2 weken waren vooral mensen leren kennen, s avonds op stap gaan en most important "een job zoeken". Perth is echt een leuke stad. Reminds me of Antwerp. Echt gezellig, veel leuke bars om uit te gaan, mooie mensen en prachtige parken. Samen met Lukas en Matt bezocht ik Perth. Cottlesloe Beach is dan ook weer een pareltje van een strand en dat is ook vooral te danken aan de zandkastelen van vlees en weinig stof, paleizen is misschien een beter woord. Ja het oog wil ook wat...
We hadden ook de gelegeheid om de Red Bull Air Race live te zien. Spectaculair is een understatement. Massa s volk en een zonnetje. Niet slecht.
Na 2 weken jobhunting vond ik een job bij Budget. Een autoverhuurbedrijfje met vooral 4x4s. Mijn job, zorgen dat ze terug er als nieuw uit zien. Viel echt goed mee, gezellige collega s en zeker en vast geen te zware job. Elke morgen om 6u uit men bedje en met de bus naar t werk. Uiteindelijk zou ik daar 2 weken werken en stuurden ze me vervolgens naar Paraburdoo. U zegt? Ja Paraburdoo, een stadje, neen een gehucht in the middle of nowhere ergens 1500km ten noorden van Perth. Leek me best wel een leuke uitdaging dus vlieger op en voila PARABURDOO!
Het blijkt een mijndorpje te zijn waar ongeveer 2000 mensen wonen. Best gezellig, maar niet te veel te beleven. Er is een pub, een paar winkels en een 50m zwembad dat ik elke dag gebruik. Ik heb hier een huisje voor mezelf met alles erop en eraan. Eindelijk een beetje privacy na 4 weken in Underground Backpacker te hebben geslapen met 7 stinkende venten op 1 kamer. Heerlijk relax. Ik schafte me ook een playstation2 aan om dvdkes te zien en me bezig te houden. Ook een paar boeken van Jeremy Clarckson die me best wel harder doen lachen dan de plaatselijke humor. (Mijnwerkers zijn van nature blijkbaar niet zo geestig.) Mijn baas is Kimberly, een fantastische vrouw van ongeveer 32 die me soigneert. Ik werk ongeveer 4-5uurtjes per dag en word voor 8 betaald. Ze geeft me zaterdag ook meestal vrij, maw fantastisch! Ik verdien 25dollar/uur wat niet slecht is voor een backpacker.
De weekends heb ik tot nu toe gevuld met het wederom bezoeken van Karajini National Park. Een paar gorges bezoeken en zwemmeke placeren, heerlijk. Best wel heel leuk om met een 4x4 op de dirtroads rond te scheuren.
Hier in Paraburdoo ontmoette ik tot zo ver al een hoop heel leuke mensen: Rosco (aussi), Amandine en Melanie (francaises zoals francaises in je dromen zijn, bloedmooi), Jeremy, Jim en Lara (aussies en tevens men buren, gezellige en geestige mensen). Dan nog een hoop andere mensen die ik vooral vrijdag in de bar tegenkom, dit is dan ook de meetingpoint in de weekends. Meer is hier dan ook niet te beleven in t weekend. Na 12en is de bar toe en dan begeeft iedereen zich naar een of andere huisparty waar dan nog verder pintjes worden genuttigd. Echt een leuke sfeer hier, k heb t hier naar men zin.
Nog een dikke week hier werken en dan vertrek ik naar Melbourne. Paar dagjes daar en dan verder naar Jervis Bay op bezoek bij Kaleb. Tegen dan zal het al ongeveer Kerstmis zijn en zullen Bram en den Deflem terug zijn van Japan. Samen Nieuwjaar vieren in Sydney en dan trek ik naar Nieuw Zeeland. Ik zie er echt naar uit.
Het reizen doet me deugd, elke dag opnieuw genieten, ...
Tot binnenkort,
groetjes Joost
maandag 20 oktober 2008
Deel 2 Australie: Roadtrip Broome -> Perth
Hy there,
ondertussen weeral een maandje geleden dat ik me gemotiveerd heb om men blog weer aan te vullen. Was ook nogal vrij moeilijk de laatste 3 weken, ik zat immers langs de West Coast. Dwz veel niets en dan nog meer niets. Af en toe kom je wel eens een dorpje tegen met "internet" en jawel hier hebben ze nog dail-up-connections :-) !!!
Na het vertrek van Peter, maakten we ons klaar om zo snel mogelijk te vertrekken. Ik, Lukas (Duitser - 22) en Mike (24 - UK). We zouden heel de West Coast afdalen met Mike zijn 4WD.
1e Stop. 80 Miles Beach. De naam zegt het zelf, een prachtig gigantisch strand, waar bijna geen kat is. We pikten er nog juist de zonsondergang mee en deze was simpelweg spectaculair. Ik was echt wel in men nopjes om eindelijk terug op pad te zijn na bijna 2 weken geen kl***n te doen.
2e Stop. Millstream National Park. De NPs zijn hier best wel vrij goed te bereiken met gewone voertuigen, maar hier merkten we het nut van een 4WD wel vrij snel. 110km/u over dirtroads bollen blijkt geen probleem. We kunnen dus iets sneller gaan dan iemand met een aftands busje. De plaats waar we overnachten is weer heel afgelegen en we komen er ocharme 2 mensen tegen. De weg hiernaartoe en er rond is ook prachtig. De views stapelen zich op. Ongerepte natuur, heerlijk!!!
3e Stop. Karajini National Park. Je rijdt hier vooral voortdurend door het "niets". Simpelweg stenen, spinifex en nog meer van dat, maar dan opeens sta je voor een paar prachtige Gorges (grote spleten in de grond van ongeveer 100m diep). Hier nemen we een kijkje en dalen uiteindelijk af in Dales Gorge. Een prachtige waterval aan een soort natuurlijk amfitheater, zwemmeke doen en even genieten. s Avonds is het meestal gewoon een beetje koken en vroeg ons bed in. Hier blijven we nog een extra dageje en doen een kleine trek door Dales Gorge. We komen nog terecht bij 2 andere pools/lagoons, die ook natuurlijk weer prachtig waren. Je wordt hier voortdurend met verstomming geslagen.
4e Stop. Exmouth. Een uitsteeksel aan de kust waar het vooral ongelooflijk hard waait :-) We blijven hier een nachtje en vermaken ons met een beetje snorkelen (Turquoise Bay) en boekjes te lezen. Ik probeer al heel de tijd dolfijnen, schildpadden en/of walvissen te zien, maar zonder succes, tot we wat later op een ander strand belanden en ik men eerste dolfijnen zie, nice! We ontmoeten hier s avonds ook een Ierse en een Australier met wie we enkele biertjes drinken en Goon (slechte, lokale en goedkope wijn), wat leidde tot een heel gezellige avond. Uiteindelijk zien we hier ook een prachtig onweer in de verte wat later zeer dicht bij blijkt te zijn. K heb s nachts in de regen in men boxershort het buitenzeil van de tent er nog kunnen opgooien, lichtelijk irritant.
5e Stop. Coral Bay. Een mooi toeristisch strand waar we dus niet te lang blijven. Beetje frisbieen en snorkelen, maar niet veel soeps hier.
6e Stop. Red Bluff. Een van de hoogtepunten van onze trip. Een zeer afgelegen strand met ongelooflijke uitzichten. We wandelen hier wat rond en verkennen de kustlijn die simpelweg prachtig is. Op deze plek komen we misschien max 10 mensen tegen, echt de moeite. Ook geestig is Skippy, de huisdier-Walibi van de eigenaars. Het blijkt hier ook een goede surfspot te zijn, maar "iets" boven men niveau :-) , t is hier immers een reefbrake. Mij dus niet gezien in t water, alleen enkele locals met een helmpke op. De 2 e dag klim ik met Lukas tot de top van de berg die langs de kust loopt met een prachtige view als gevolg. Hier was t echt relaxen, heerlijk!
7e Stop. Carnarvon. We hebben nieuwe banden nodig omdat we gaan offroaden en omwille dat de australiers ook niet werken op zondag belanden we een nachtje op een marginale camping. Volgende dag verse rubber!!!!
8e Stop. Red Bluff. Aan het stadje Denham heb je 2 keuzes, Monkey Maia (dolfijnen) en Red Bluff (offroaden). we kiezen natuurlijk eerst voor Red Bluff en dit blijkt een schot in de roos. Een ongelooflijk gekke offroadtrack, met diep zand waar je best niet in stopt en zo smal dat je liever geen tegenliggers hebt. Ook sommige bulten blijken groter te zijn dan verwacht en enkele biertjes en onze fles wodka zullen het geweten hebben, scherven in de coolbox! We ploeteren ons erdoor en belanden op een afgelegen campingspot waar er nog 2 australiers zitten. Zij hadden in 4 dagen 3 auto s zien passeren, thats it. Maw afgelegen of gewoon moeilijk bereikbaar :-) Hier genieten we dus ook weer van de views en van de rust. Samen aan t strand beetje vissen en ik weer op de uitkijk voor een walvis, weeral zonder succes.
9e Stop. Monkey Maia. Het enigste wat hier is te zien is een resort dat daar gebouwd is omwille van de dolfijnen. Deze komen elke dag terug voor een voedselprogramma dat tientallen jaren geleden werd opgesteld. Dit omwille van de toeristen die de dolfijnen eten geven en zo hun leven bedreigen. s Avonds komen we daar een australisch koppel tegen en 2 zwitserse dames. Echt een super toffe avond! De volgende morgen vroeg uit de veren om de dolfijnen te spotten en dit blijkt echt wel de moeite te zijn. Ze komen echt tot een paar meter van het strand. Ook enkele pelikanen vliegen er rond, prachtige en grappige beesten. Na een half uurtje kijken houden we het voor bekeken en back on the road.
10e Stop. Kalbarri. Een mooi dorpje waar we 2 dagen blijven. eerst een dagje chillen met de zwitserse dames en de tweede dag begeven we ons naar het National Park. Ook een van ons favorieten. Prachtige uitzichten en natuur. We doen er een kleine trek van 8km en dit blijkt verder dan verwacht. Bij deze temperaturen en op en neer, vermoeiend, maar djezes, kei kei kei mooi :-) We doen er uiteindelijk een dikke 3uur over. Onderweg werden we wel weer gek van de australische outbackvliegen, KL*** beesten!!!! Overal!!!!
11e Stop. Coronation Beach. Onderweg hier naartoe stoppen we nog bij enkele viewpoints die een ongelooflijke kustlijn laten zien. Echt de moeite. Coronation Beach zelf is een plaats zeer gekend blijkbaar voor t wind- en kitesurfen. Mooi, maar niet zo interessant als je deze sporten niet beoefent :-)
12e stop. Indoon Lagoon. De laatste stop voor Perth is een meertje, relax maar ook niets speciaals. We genieten hier nog van de laatste avond van Mike want hij boekte die morgend zijn ticket naar de UK. Ik boekte trouwens mijn vlucht naar Nieuw Zeeland, FEEST! s Morgens pakten we sneller in dan onze schaduw, want weeral, vliegen!!!!
Na exact 4534 km gereden te hebben kwamen we aan in Perth. Een vrij grote stad met 1,5 miljoen inwoners. Deze zie je wel niet, maar toch. De stad geeft een heel leuke en gezellige indruk, dus hier blijf ik vermoedelijk wel even. s Avonds genieten we nog van enkele biertjes in de Belgian Beer Cafe (30 dollar voor ne groten Duvel, amai) en slapen voor de eerste keer in 3 weken in een bed, heerlijk!
Ondertussen ben ik hier dus al 2 dagen en op zoek naar een job, maar momenteel zonder succes. Blijkt echt niet zo evident te zijn. Alleszins nu verjaardag vieren en dan er weer tegenaan, jobhunting!!!!
Tot binnenkort,
Joost
ondertussen weeral een maandje geleden dat ik me gemotiveerd heb om men blog weer aan te vullen. Was ook nogal vrij moeilijk de laatste 3 weken, ik zat immers langs de West Coast. Dwz veel niets en dan nog meer niets. Af en toe kom je wel eens een dorpje tegen met "internet" en jawel hier hebben ze nog dail-up-connections :-) !!!
Na het vertrek van Peter, maakten we ons klaar om zo snel mogelijk te vertrekken. Ik, Lukas (Duitser - 22) en Mike (24 - UK). We zouden heel de West Coast afdalen met Mike zijn 4WD.
1e Stop. 80 Miles Beach. De naam zegt het zelf, een prachtig gigantisch strand, waar bijna geen kat is. We pikten er nog juist de zonsondergang mee en deze was simpelweg spectaculair. Ik was echt wel in men nopjes om eindelijk terug op pad te zijn na bijna 2 weken geen kl***n te doen.
2e Stop. Millstream National Park. De NPs zijn hier best wel vrij goed te bereiken met gewone voertuigen, maar hier merkten we het nut van een 4WD wel vrij snel. 110km/u over dirtroads bollen blijkt geen probleem. We kunnen dus iets sneller gaan dan iemand met een aftands busje. De plaats waar we overnachten is weer heel afgelegen en we komen er ocharme 2 mensen tegen. De weg hiernaartoe en er rond is ook prachtig. De views stapelen zich op. Ongerepte natuur, heerlijk!!!
3e Stop. Karajini National Park. Je rijdt hier vooral voortdurend door het "niets". Simpelweg stenen, spinifex en nog meer van dat, maar dan opeens sta je voor een paar prachtige Gorges (grote spleten in de grond van ongeveer 100m diep). Hier nemen we een kijkje en dalen uiteindelijk af in Dales Gorge. Een prachtige waterval aan een soort natuurlijk amfitheater, zwemmeke doen en even genieten. s Avonds is het meestal gewoon een beetje koken en vroeg ons bed in. Hier blijven we nog een extra dageje en doen een kleine trek door Dales Gorge. We komen nog terecht bij 2 andere pools/lagoons, die ook natuurlijk weer prachtig waren. Je wordt hier voortdurend met verstomming geslagen.
4e Stop. Exmouth. Een uitsteeksel aan de kust waar het vooral ongelooflijk hard waait :-) We blijven hier een nachtje en vermaken ons met een beetje snorkelen (Turquoise Bay) en boekjes te lezen. Ik probeer al heel de tijd dolfijnen, schildpadden en/of walvissen te zien, maar zonder succes, tot we wat later op een ander strand belanden en ik men eerste dolfijnen zie, nice! We ontmoeten hier s avonds ook een Ierse en een Australier met wie we enkele biertjes drinken en Goon (slechte, lokale en goedkope wijn), wat leidde tot een heel gezellige avond. Uiteindelijk zien we hier ook een prachtig onweer in de verte wat later zeer dicht bij blijkt te zijn. K heb s nachts in de regen in men boxershort het buitenzeil van de tent er nog kunnen opgooien, lichtelijk irritant.
5e Stop. Coral Bay. Een mooi toeristisch strand waar we dus niet te lang blijven. Beetje frisbieen en snorkelen, maar niet veel soeps hier.
6e Stop. Red Bluff. Een van de hoogtepunten van onze trip. Een zeer afgelegen strand met ongelooflijke uitzichten. We wandelen hier wat rond en verkennen de kustlijn die simpelweg prachtig is. Op deze plek komen we misschien max 10 mensen tegen, echt de moeite. Ook geestig is Skippy, de huisdier-Walibi van de eigenaars. Het blijkt hier ook een goede surfspot te zijn, maar "iets" boven men niveau :-) , t is hier immers een reefbrake. Mij dus niet gezien in t water, alleen enkele locals met een helmpke op. De 2 e dag klim ik met Lukas tot de top van de berg die langs de kust loopt met een prachtige view als gevolg. Hier was t echt relaxen, heerlijk!
7e Stop. Carnarvon. We hebben nieuwe banden nodig omdat we gaan offroaden en omwille dat de australiers ook niet werken op zondag belanden we een nachtje op een marginale camping. Volgende dag verse rubber!!!!
8e Stop. Red Bluff. Aan het stadje Denham heb je 2 keuzes, Monkey Maia (dolfijnen) en Red Bluff (offroaden). we kiezen natuurlijk eerst voor Red Bluff en dit blijkt een schot in de roos. Een ongelooflijk gekke offroadtrack, met diep zand waar je best niet in stopt en zo smal dat je liever geen tegenliggers hebt. Ook sommige bulten blijken groter te zijn dan verwacht en enkele biertjes en onze fles wodka zullen het geweten hebben, scherven in de coolbox! We ploeteren ons erdoor en belanden op een afgelegen campingspot waar er nog 2 australiers zitten. Zij hadden in 4 dagen 3 auto s zien passeren, thats it. Maw afgelegen of gewoon moeilijk bereikbaar :-) Hier genieten we dus ook weer van de views en van de rust. Samen aan t strand beetje vissen en ik weer op de uitkijk voor een walvis, weeral zonder succes.
9e Stop. Monkey Maia. Het enigste wat hier is te zien is een resort dat daar gebouwd is omwille van de dolfijnen. Deze komen elke dag terug voor een voedselprogramma dat tientallen jaren geleden werd opgesteld. Dit omwille van de toeristen die de dolfijnen eten geven en zo hun leven bedreigen. s Avonds komen we daar een australisch koppel tegen en 2 zwitserse dames. Echt een super toffe avond! De volgende morgen vroeg uit de veren om de dolfijnen te spotten en dit blijkt echt wel de moeite te zijn. Ze komen echt tot een paar meter van het strand. Ook enkele pelikanen vliegen er rond, prachtige en grappige beesten. Na een half uurtje kijken houden we het voor bekeken en back on the road.
10e Stop. Kalbarri. Een mooi dorpje waar we 2 dagen blijven. eerst een dagje chillen met de zwitserse dames en de tweede dag begeven we ons naar het National Park. Ook een van ons favorieten. Prachtige uitzichten en natuur. We doen er een kleine trek van 8km en dit blijkt verder dan verwacht. Bij deze temperaturen en op en neer, vermoeiend, maar djezes, kei kei kei mooi :-) We doen er uiteindelijk een dikke 3uur over. Onderweg werden we wel weer gek van de australische outbackvliegen, KL*** beesten!!!! Overal!!!!
11e Stop. Coronation Beach. Onderweg hier naartoe stoppen we nog bij enkele viewpoints die een ongelooflijke kustlijn laten zien. Echt de moeite. Coronation Beach zelf is een plaats zeer gekend blijkbaar voor t wind- en kitesurfen. Mooi, maar niet zo interessant als je deze sporten niet beoefent :-)
12e stop. Indoon Lagoon. De laatste stop voor Perth is een meertje, relax maar ook niets speciaals. We genieten hier nog van de laatste avond van Mike want hij boekte die morgend zijn ticket naar de UK. Ik boekte trouwens mijn vlucht naar Nieuw Zeeland, FEEST! s Morgens pakten we sneller in dan onze schaduw, want weeral, vliegen!!!!
Na exact 4534 km gereden te hebben kwamen we aan in Perth. Een vrij grote stad met 1,5 miljoen inwoners. Deze zie je wel niet, maar toch. De stad geeft een heel leuke en gezellige indruk, dus hier blijf ik vermoedelijk wel even. s Avonds genieten we nog van enkele biertjes in de Belgian Beer Cafe (30 dollar voor ne groten Duvel, amai) en slapen voor de eerste keer in 3 weken in een bed, heerlijk!
Ondertussen ben ik hier dus al 2 dagen en op zoek naar een job, maar momenteel zonder succes. Blijkt echt niet zo evident te zijn. Alleszins nu verjaardag vieren en dan er weer tegenaan, jobhunting!!!!
Tot binnenkort,
Joost
dinsdag 23 september 2008
Australie aka Down Under
Haai mate,
men trip heeft weer een wending gekregen, namelijk het wijzigen van continent. Een zeer aangename ervaring met het vliegtuig, via Singapore en landen in Darwin. (Darwin is gelegen in het noorden van Australie.) Ik had me min of meer voorgenomen om de Peter op te zoeken in Broome en dan een beetje reizen. Hetgeen ik dan ook bij het landen al ontdekte is dat plannen maken in Australie hetzelfde is als het weer in Belgie, ze veranderen om de 2 minuten.
Aangekomen en met een busje tot in het centrum, waar ze me droppen bij een backpacker om 1u s nachts. Alles nog open, geen probleem, bedje krijgen en dodookes doen. De backpacker/GH droeg de naam Maleleuca en is voorzien op een paar honderd reizigers. Vooral veel engelsen, muziek constant "vollenbak" en volledige chaos van tijd tot tijd. De schok die ik hier op deed was enorm. Je komt van het "rustige" Thailand en komt dan terecht in een westers land, waar partyen hoog in het vaandel wordt gedragen in de steden. Ik hoopte maw zo snel mogelijk uit deze stad de outback in te trekken. Het zoeken van een lift hiervoor bleek niet zo evident. Weinig aanbiedingen en de meeste aanvragen waren voor vrouwen en omdat ik nog steeds borsthaar heb en me s morgens zou moeten scheren, kwam ik niet meteen in aanmerking. Elke dag dus rondbellen en uiteindelijk terecht gekomen bij een zeer gezellig koppel uit Utrecht - Jeroen en Marit.
Tijdens de week wachten tot we uiteindelijk zouden vertrekken, besteedde ik veel tijd in het park om te genieten van het ongelooflijke boek "Shantaram". s Avonds af en toe eens een pintje gaan drinken en een danske placeren in de locale pubs.
Een aangename week, maar hoe sneller op weg, hoe liever.
Na een week wachten vertrokken we uiteindelijk met 8 personen in 2 busjes. Het tweede busje begaf het natuurlijk al na 90 km en stelde ons vertrek dus uit voor een dagje. Veel geregel, mensen terug brengen naar Darwin, enz later, vertrokken ik, Jeroen en Marit dan richting Broome. Eerste halte Berry Springs, waar we een beetje zwemmen in een Blue Lagoon. Tentje opzetten en volgende dag stoppen in Litchfield. Hier zaten we als eerste in het water aan een pracht van een waterval (eigenlijk onze morgend douche). In het national park daar kan je ook de massa s termietenheuvels zien die wel tot 4 meter hoog kunnen worden. Volgende stop de Douglas Hotsprings waar we ook ons kamp op sloegen. Deze hotsprings zijn op sommige plaatsen tot 60-70 graden Celsius. Echt te warm als het buiten nog 35 graden is.
Elke avond maakten we ons ook een kampvuurtje voor wat licht. Meestal zou ook Jeroen koken, hij is inmmers kok, heerlijk. We waren best wel een goed team, alles altijd vlot opzetten enz. aangenaam.
Volgende stop: Katherine Gorge. Een prachtige riviervallei, waar we weer ons "douchke" pakken en klimmen naar een viewpoint. Hier zie ik ook een van de eerste wilde kangoeroes en de eerste regen daar in 7 maanden. De locals liepen allemaal naar buiten en konden hun geluk niet op. Fantastisch te zien hoe iemand zo blij kan zijn voor een beetje water.
De volgende dagen zouden we proberen vele kms te rijden en een beetje verder te geraken. We zien nog wat prachtige uitzichten, wervelwinden, bosbranden enz. Het voortdurend in het niets rijden is best wel heel relaxerend. Soms ook weer niet want het was hier immers 45 graden C.
Telkens we kampeerden in de outback, maakte ik kennis met de "dangers and annoyances volgens Lonely Planet" van Australie. De dangers zijn hier onderandere een gevolg van de annoyances.
Nr.1 : De VLIEG!
Honderden willen voortdurend op je gezicht zitten, in je oren, neus en mond kruipen en je vooral dood irriteren. Moest ik "vliegs" kunnen, zou ik ze met me horen lachen. Hier is dan ook meteen Danger 1: oppassen dat je de controle niet verliest, volledig gek wordt en je niet in de rivier springt om die verdomde beesten van je af te schudden en vervolgens wordt opgegeten door een krokodil. Echt afzien!
s Morgens stonden we ook altijd heel vroeg op om de warmte een beetje voor te zijn. Dikwijls voor 7en al wakker. Jaja, u leest het goed, Joost voor 7 u vrijwillig uit zijn bed! Meestal ontbijteje nuttigen en dan weer kms vreten.
Een van de volgende stops was Lake Argyle, een kunstmatig meer voor irrigatie en tevens ook het grootste van Australie. Plonske doen en verder.
De laatste halte voor Broome was een kleine rest-area waar alleen wij ons bevonden. Langs de weg naast een gigantische "Bottleboom". Een specialleke dat alleen normaal in Zuid Afrika voorkomt, maar gek genoeg hier ook is beland. We spelen een beetje tarzan, genieten van de zonsondergang en genieten van de sterren en stilte. Je kan hier zelfs op ooghoogte sterren zien, heel raar. Het lijkt wel of je ze kan vastpakken.
De volgende dag komen we aan in Broome waar we eerst een plonsje doen in de zee. Geen krokodillen te bespeuren, dus even in de golven plonsen. Daarna t stadje in waar we Peter tegen t lijf lopen. Hij had juist de deal gesloten om zijn auto te verkopen.
Zoals dus al eerder gezegd wijzigen je plannen elke dag en dat merkte ik meteen. Peter vertrekt immers naar Mexico en deze week is zijn laatste in Australie. Daar zijn we nu dus volop van aan t genieten! Voor de rest is Broome vooral relaxen en niet te veel uitsteken. Je kan hier wel met de 4wd op het strand wat we dan ook af en toe eens doen. Echt lachen, had ik nog nooit gedaan.
We slapen hier op een camping, ieders in een tentje, waar we s morgens uitzwemmen van de hitte. Ze hebben hier ook een leuk zwembad en we kennen best wel wat volk op de camping. Veel backpackers uit Ierland en Engeland en zelfs een Vlaamse uit Bonheide :-)
Ik heb hier een beetje werk proberen te zoeken maar zonder succes. Het lijkt me dan ook beter om naar Perth te trekken en daar op zoek te gaan. Ook vermoedelijk daar een auto kopen om verder de Westkust af te rijden.
Met Bram ging ik ook proberen af te spreken, maar die vertrekt op zijn beurt dan weer naar Japan, dus plannen weer wijzigen. Ik geraak er aan gewend :-)
Australie ziet er op het eerste gezicht echt fantastisch uit, dus ben curieus naar de rest.
Groetjes vanuit Broome,
Joost
men trip heeft weer een wending gekregen, namelijk het wijzigen van continent. Een zeer aangename ervaring met het vliegtuig, via Singapore en landen in Darwin. (Darwin is gelegen in het noorden van Australie.) Ik had me min of meer voorgenomen om de Peter op te zoeken in Broome en dan een beetje reizen. Hetgeen ik dan ook bij het landen al ontdekte is dat plannen maken in Australie hetzelfde is als het weer in Belgie, ze veranderen om de 2 minuten.
Aangekomen en met een busje tot in het centrum, waar ze me droppen bij een backpacker om 1u s nachts. Alles nog open, geen probleem, bedje krijgen en dodookes doen. De backpacker/GH droeg de naam Maleleuca en is voorzien op een paar honderd reizigers. Vooral veel engelsen, muziek constant "vollenbak" en volledige chaos van tijd tot tijd. De schok die ik hier op deed was enorm. Je komt van het "rustige" Thailand en komt dan terecht in een westers land, waar partyen hoog in het vaandel wordt gedragen in de steden. Ik hoopte maw zo snel mogelijk uit deze stad de outback in te trekken. Het zoeken van een lift hiervoor bleek niet zo evident. Weinig aanbiedingen en de meeste aanvragen waren voor vrouwen en omdat ik nog steeds borsthaar heb en me s morgens zou moeten scheren, kwam ik niet meteen in aanmerking. Elke dag dus rondbellen en uiteindelijk terecht gekomen bij een zeer gezellig koppel uit Utrecht - Jeroen en Marit.
Tijdens de week wachten tot we uiteindelijk zouden vertrekken, besteedde ik veel tijd in het park om te genieten van het ongelooflijke boek "Shantaram". s Avonds af en toe eens een pintje gaan drinken en een danske placeren in de locale pubs.
Een aangename week, maar hoe sneller op weg, hoe liever.
Na een week wachten vertrokken we uiteindelijk met 8 personen in 2 busjes. Het tweede busje begaf het natuurlijk al na 90 km en stelde ons vertrek dus uit voor een dagje. Veel geregel, mensen terug brengen naar Darwin, enz later, vertrokken ik, Jeroen en Marit dan richting Broome. Eerste halte Berry Springs, waar we een beetje zwemmen in een Blue Lagoon. Tentje opzetten en volgende dag stoppen in Litchfield. Hier zaten we als eerste in het water aan een pracht van een waterval (eigenlijk onze morgend douche). In het national park daar kan je ook de massa s termietenheuvels zien die wel tot 4 meter hoog kunnen worden. Volgende stop de Douglas Hotsprings waar we ook ons kamp op sloegen. Deze hotsprings zijn op sommige plaatsen tot 60-70 graden Celsius. Echt te warm als het buiten nog 35 graden is.
Elke avond maakten we ons ook een kampvuurtje voor wat licht. Meestal zou ook Jeroen koken, hij is inmmers kok, heerlijk. We waren best wel een goed team, alles altijd vlot opzetten enz. aangenaam.
Volgende stop: Katherine Gorge. Een prachtige riviervallei, waar we weer ons "douchke" pakken en klimmen naar een viewpoint. Hier zie ik ook een van de eerste wilde kangoeroes en de eerste regen daar in 7 maanden. De locals liepen allemaal naar buiten en konden hun geluk niet op. Fantastisch te zien hoe iemand zo blij kan zijn voor een beetje water.
De volgende dagen zouden we proberen vele kms te rijden en een beetje verder te geraken. We zien nog wat prachtige uitzichten, wervelwinden, bosbranden enz. Het voortdurend in het niets rijden is best wel heel relaxerend. Soms ook weer niet want het was hier immers 45 graden C.
Telkens we kampeerden in de outback, maakte ik kennis met de "dangers and annoyances volgens Lonely Planet" van Australie. De dangers zijn hier onderandere een gevolg van de annoyances.
Nr.1 : De VLIEG!
Honderden willen voortdurend op je gezicht zitten, in je oren, neus en mond kruipen en je vooral dood irriteren. Moest ik "vliegs" kunnen, zou ik ze met me horen lachen. Hier is dan ook meteen Danger 1: oppassen dat je de controle niet verliest, volledig gek wordt en je niet in de rivier springt om die verdomde beesten van je af te schudden en vervolgens wordt opgegeten door een krokodil. Echt afzien!
s Morgens stonden we ook altijd heel vroeg op om de warmte een beetje voor te zijn. Dikwijls voor 7en al wakker. Jaja, u leest het goed, Joost voor 7 u vrijwillig uit zijn bed! Meestal ontbijteje nuttigen en dan weer kms vreten.
Een van de volgende stops was Lake Argyle, een kunstmatig meer voor irrigatie en tevens ook het grootste van Australie. Plonske doen en verder.
De laatste halte voor Broome was een kleine rest-area waar alleen wij ons bevonden. Langs de weg naast een gigantische "Bottleboom". Een specialleke dat alleen normaal in Zuid Afrika voorkomt, maar gek genoeg hier ook is beland. We spelen een beetje tarzan, genieten van de zonsondergang en genieten van de sterren en stilte. Je kan hier zelfs op ooghoogte sterren zien, heel raar. Het lijkt wel of je ze kan vastpakken.
De volgende dag komen we aan in Broome waar we eerst een plonsje doen in de zee. Geen krokodillen te bespeuren, dus even in de golven plonsen. Daarna t stadje in waar we Peter tegen t lijf lopen. Hij had juist de deal gesloten om zijn auto te verkopen.
Zoals dus al eerder gezegd wijzigen je plannen elke dag en dat merkte ik meteen. Peter vertrekt immers naar Mexico en deze week is zijn laatste in Australie. Daar zijn we nu dus volop van aan t genieten! Voor de rest is Broome vooral relaxen en niet te veel uitsteken. Je kan hier wel met de 4wd op het strand wat we dan ook af en toe eens doen. Echt lachen, had ik nog nooit gedaan.
We slapen hier op een camping, ieders in een tentje, waar we s morgens uitzwemmen van de hitte. Ze hebben hier ook een leuk zwembad en we kennen best wel wat volk op de camping. Veel backpackers uit Ierland en Engeland en zelfs een Vlaamse uit Bonheide :-)
Ik heb hier een beetje werk proberen te zoeken maar zonder succes. Het lijkt me dan ook beter om naar Perth te trekken en daar op zoek te gaan. Ook vermoedelijk daar een auto kopen om verder de Westkust af te rijden.
Met Bram ging ik ook proberen af te spreken, maar die vertrekt op zijn beurt dan weer naar Japan, dus plannen weer wijzigen. Ik geraak er aan gewend :-)
Australie ziet er op het eerste gezicht echt fantastisch uit, dus ben curieus naar de rest.
Groetjes vanuit Broome,
Joost
woensdag 3 september 2008
Thailand - The islands
Hy,
weeral een maandje geleden dat ik iets heb laten weten op men blog dus hierbij wat nieuws.
Na de 2 maanden relatief snel en intensief reizen, begaf ik me na Vietnam met een vlieger van Airasia naar Bangkok samen met Paul. Ik boekte ter plaatse meteen men busticketje richting Koh Tao - een prachtig stukje natuur in het midden van de Thaise Golf. De volgende dag reisde ik per bus en vervolgens per boot naar dit kleine paradijsje. Op de boot ontmoette ik Lili van Chili - ja echt - met wie ik de erste paar dagen een bungalow zou delen, qua kostenbesparend geen slecht plan bleek te zijn. (Het blijkt immers niet zo moeilijk veel geld uit te geven op korte tijd op dit eilandje.)
De eerste paar dagen gunden we ons een beetje rust. Chillen op het strand dat me bij aankomst met verstomming sloeg. Het eerste echte tropische eiland dat ik zou zien in men 27-jarig bestaan - INCREDIBLE! Palmbomen, bootjes, parelblauw water, veel bikini s en goudgeel zand, maw het perfecte plaatje.
De derde dag begon een avontuur in een nieuwe wereld: scubadiving. Ik zou in 3 dagen men open-water-padi-degree behalen en zo geschiedde. Ik vocht tegen de de heilige schrik van verdrinken en ademde zoals een vis onder water, een ongelooflijke ervaring! Niet alleen de visjes en het koraal waren prachtig, maar zo ook het gezelschap in men duikteam (team-sexytime from Uzbekistan) Mark (UK), Niko (Duitsland) en Jeeny (USA). Ook onze divemaster - Esin (Turkije) - zorgde voor de perfecte balans. Heel de tijd lachen, onozel doen en gewoon amusement maakten het AMAZING! Ik kan je trouwens vertellen dat lachen onder water met een regulator in je mond niet zo evident is. Alleszins na 3 dagen bouwden we een feestje om onze diploma s te vieren! De plaatselijke bars Fizz en Lotus zorgden voor de perfecte lokatie. Met de voetjes in het zand en af en toe in de zee, een paar cocktails later, genoten we met zen allen. Koh Tao rules!
Oorspronkelijk was het plan om hier 5 dagen te blijven, maar het gezelschap en het eiland hielden me daar voor 14 dagen. We wandelden rond het eiland, gingen snorkelen, bouwden feestjes en genoten van de prachtigste zonsondergangen ever seen.
We gingen ook na een paar dagen - terug met team-sexytime - weer de ze op om onze allereerste fundive te doen. ECHT duiken, gewoon genieten, geen oefeningen, ... visjes kijken, dat was de boodschap. Koh Tao blijkt ook de op 1 na goedkoopste plaats ter wereld te zijn om te gaan duiken. Vermoedelijk ook een van de mooiste!
Ons team werd na een weekje aangevuld door jawel, een belgische! We konden het allemaal heel goed met elkaar vinden. Ook nog enkele fransen en engelsen vervoegden onze groep.
De 15e augustus besloten we om niet naar de full moon party op Ko Pagnan te gaan maar dat was niet gerekend op de overtuigingskracht van Gramps. Stel je een grote Hawaiaan voor, zwart vol met tattoos, een dikke ketting rond zijn nek, die het niet kan laten te glimlachen als een klein jongetje dat zijn eerste fiets krijgt, ens hij spreekt over zijn ervaringen van de full moon party. 2 Minuten later beslisten we met zen allen toch te gaan. Een heel leuke ervaring, raven op het strand, veel volk, echt veel volk en een uitgelaten sfeer. Echt heel leuk, anders dan ik verwacht had.
De laatste dagen bezochten we nog wat voor ons onbekende strandjes en sloten we af met en killer van een d&b-feestje. Koh Tao is zonder twijfel een hoogtepunt!
Ik en Niko reisden de volgende dag naar Krabi waar we juist een nachtje verbleven. Iets eten en eens rondkijken, maar ni veel soeps daar.
Dan bootje op naar Railey! Dit is bij uitstek de mooiste plek waar ik tot nog toe ben geweest. Ongelooflijke locatie. Een pracht van een strand tussen de limestonerocks. Toen we aankwamen stak het weer een beetje tegen, maar niet getreurd, het bleef hallucinant. We wandeleden een beetje rond en zagen voor de eerste keer in ons leven wilde apen, echt ongelooflijk. Volgende dag beetje chillen op het strand en daarna de lagoon gaan bezichtigen. Dit bleek een iets groter avontuur dan verwacht. Eerst naar boven klimmen, wat een makkie was. Maar dan naar beneden naar de lagoon. Letterlijk recht naar beneden klimmen, zonder koord, zonder enige vorm van klimervaring enz... Ik had best wel wat motivatie nodig om dit aan te durven, maar Niko praatte me om dit toch te doen. Uiteindelijk beneden aangekomen, was het echt bloedmooi! Even uitrusten, genieten en dan terug naar boven klimmen, zonder touw, zonder veiligheid. Beetje stress, maar vooral kicken :-) Je kan je niet voorstellen hoe blij ik was dat ik dat gedaan had. s Avonds vierden we onze klimtocht en de volgende dag vertrok Niko terug naar Duitsland. Ik bleef alleen achter maar leerde al snel wat volk kennen. Ik bleef daar dan ook weer een paar dagen extra hangen en begaf me uiteindelijk naar Bangkok.
Ik had het gevoel dat ik nog niet genoeg van Thailand had gezien dus Kachanaburi was de volgende halte. Een tof dorpje, waar ik Wim en Laura ontmoette uit Leuven. Een heel sympathiek koppel met wie ik dan enkele dagen doorbracht. Tempels bezoeken en rondfietsen (enkele platte banden natuurlijk, hoe kon het ook anders). Echt een mooie omgeving daar. Zij trokken dan ook weer verder en na een dagje extra begaf ik me terug naar Bangkok, van waar ik op 3 september de vlieger zou nemen naar Darwin - Australie!
Zo gezegd zo gedaan, een nieuw continent en het begin van hoofdstuk 2 van men reis!!!!
ps: Foto s online soon...
weeral een maandje geleden dat ik iets heb laten weten op men blog dus hierbij wat nieuws.
Na de 2 maanden relatief snel en intensief reizen, begaf ik me na Vietnam met een vlieger van Airasia naar Bangkok samen met Paul. Ik boekte ter plaatse meteen men busticketje richting Koh Tao - een prachtig stukje natuur in het midden van de Thaise Golf. De volgende dag reisde ik per bus en vervolgens per boot naar dit kleine paradijsje. Op de boot ontmoette ik Lili van Chili - ja echt - met wie ik de erste paar dagen een bungalow zou delen, qua kostenbesparend geen slecht plan bleek te zijn. (Het blijkt immers niet zo moeilijk veel geld uit te geven op korte tijd op dit eilandje.)
De eerste paar dagen gunden we ons een beetje rust. Chillen op het strand dat me bij aankomst met verstomming sloeg. Het eerste echte tropische eiland dat ik zou zien in men 27-jarig bestaan - INCREDIBLE! Palmbomen, bootjes, parelblauw water, veel bikini s en goudgeel zand, maw het perfecte plaatje.
De derde dag begon een avontuur in een nieuwe wereld: scubadiving. Ik zou in 3 dagen men open-water-padi-degree behalen en zo geschiedde. Ik vocht tegen de de heilige schrik van verdrinken en ademde zoals een vis onder water, een ongelooflijke ervaring! Niet alleen de visjes en het koraal waren prachtig, maar zo ook het gezelschap in men duikteam (team-sexytime from Uzbekistan) Mark (UK), Niko (Duitsland) en Jeeny (USA). Ook onze divemaster - Esin (Turkije) - zorgde voor de perfecte balans. Heel de tijd lachen, onozel doen en gewoon amusement maakten het AMAZING! Ik kan je trouwens vertellen dat lachen onder water met een regulator in je mond niet zo evident is. Alleszins na 3 dagen bouwden we een feestje om onze diploma s te vieren! De plaatselijke bars Fizz en Lotus zorgden voor de perfecte lokatie. Met de voetjes in het zand en af en toe in de zee, een paar cocktails later, genoten we met zen allen. Koh Tao rules!
Oorspronkelijk was het plan om hier 5 dagen te blijven, maar het gezelschap en het eiland hielden me daar voor 14 dagen. We wandelden rond het eiland, gingen snorkelen, bouwden feestjes en genoten van de prachtigste zonsondergangen ever seen.
We gingen ook na een paar dagen - terug met team-sexytime - weer de ze op om onze allereerste fundive te doen. ECHT duiken, gewoon genieten, geen oefeningen, ... visjes kijken, dat was de boodschap. Koh Tao blijkt ook de op 1 na goedkoopste plaats ter wereld te zijn om te gaan duiken. Vermoedelijk ook een van de mooiste!
Ons team werd na een weekje aangevuld door jawel, een belgische! We konden het allemaal heel goed met elkaar vinden. Ook nog enkele fransen en engelsen vervoegden onze groep.
De 15e augustus besloten we om niet naar de full moon party op Ko Pagnan te gaan maar dat was niet gerekend op de overtuigingskracht van Gramps. Stel je een grote Hawaiaan voor, zwart vol met tattoos, een dikke ketting rond zijn nek, die het niet kan laten te glimlachen als een klein jongetje dat zijn eerste fiets krijgt, ens hij spreekt over zijn ervaringen van de full moon party. 2 Minuten later beslisten we met zen allen toch te gaan. Een heel leuke ervaring, raven op het strand, veel volk, echt veel volk en een uitgelaten sfeer. Echt heel leuk, anders dan ik verwacht had.
De laatste dagen bezochten we nog wat voor ons onbekende strandjes en sloten we af met en killer van een d&b-feestje. Koh Tao is zonder twijfel een hoogtepunt!
Ik en Niko reisden de volgende dag naar Krabi waar we juist een nachtje verbleven. Iets eten en eens rondkijken, maar ni veel soeps daar.
Dan bootje op naar Railey! Dit is bij uitstek de mooiste plek waar ik tot nog toe ben geweest. Ongelooflijke locatie. Een pracht van een strand tussen de limestonerocks. Toen we aankwamen stak het weer een beetje tegen, maar niet getreurd, het bleef hallucinant. We wandeleden een beetje rond en zagen voor de eerste keer in ons leven wilde apen, echt ongelooflijk. Volgende dag beetje chillen op het strand en daarna de lagoon gaan bezichtigen. Dit bleek een iets groter avontuur dan verwacht. Eerst naar boven klimmen, wat een makkie was. Maar dan naar beneden naar de lagoon. Letterlijk recht naar beneden klimmen, zonder koord, zonder enige vorm van klimervaring enz... Ik had best wel wat motivatie nodig om dit aan te durven, maar Niko praatte me om dit toch te doen. Uiteindelijk beneden aangekomen, was het echt bloedmooi! Even uitrusten, genieten en dan terug naar boven klimmen, zonder touw, zonder veiligheid. Beetje stress, maar vooral kicken :-) Je kan je niet voorstellen hoe blij ik was dat ik dat gedaan had. s Avonds vierden we onze klimtocht en de volgende dag vertrok Niko terug naar Duitsland. Ik bleef alleen achter maar leerde al snel wat volk kennen. Ik bleef daar dan ook weer een paar dagen extra hangen en begaf me uiteindelijk naar Bangkok.
Ik had het gevoel dat ik nog niet genoeg van Thailand had gezien dus Kachanaburi was de volgende halte. Een tof dorpje, waar ik Wim en Laura ontmoette uit Leuven. Een heel sympathiek koppel met wie ik dan enkele dagen doorbracht. Tempels bezoeken en rondfietsen (enkele platte banden natuurlijk, hoe kon het ook anders). Echt een mooie omgeving daar. Zij trokken dan ook weer verder en na een dagje extra begaf ik me terug naar Bangkok, van waar ik op 3 september de vlieger zou nemen naar Darwin - Australie!
Zo gezegd zo gedaan, een nieuw continent en het begin van hoofdstuk 2 van men reis!!!!
ps: Foto s online soon...
Abonneren op:
Posts (Atom)
.JPG)
