Perth - Paraburdoo - ...

Hy folks,
meer dan een maandje terug was het men verjaardag en heb ik deze deftig gevierd met enkele vrienden. Een paar pintjes en dan nog een paar.

Ik spendeerde ongeveer 4 weken in Perth. De eerste 2 weken waren vooral mensen leren kennen, s avonds op stap gaan en most important "een job zoeken". Perth is echt een leuke stad. Reminds me of Antwerp. Echt gezellig, veel leuke bars om uit te gaan, mooie mensen en prachtige parken. Samen met Lukas en Matt bezocht ik Perth. Cottlesloe Beach is dan ook weer een pareltje van een strand en dat is ook vooral te danken aan de zandkastelen van vlees en weinig stof, paleizen is misschien een beter woord. Ja het oog wil ook wat...
We hadden ook de gelegeheid om de Red Bull Air Race live te zien. Spectaculair is een understatement. Massa s volk en een zonnetje. Niet slecht.

Na 2 weken jobhunting vond ik een job bij Budget. Een autoverhuurbedrijfje met vooral 4x4s. Mijn job, zorgen dat ze terug er als nieuw uit zien. Viel echt goed mee, gezellige collega s en zeker en vast geen te zware job. Elke morgen om 6u uit men bedje en met de bus naar t werk. Uiteindelijk zou ik daar 2 weken werken en stuurden ze me vervolgens naar Paraburdoo. U zegt? Ja Paraburdoo, een stadje, neen een gehucht in the middle of nowhere ergens 1500km ten noorden van Perth. Leek me best wel een leuke uitdaging dus vlieger op en voila PARABURDOO!
Het blijkt een mijndorpje te zijn waar ongeveer 2000 mensen wonen. Best gezellig, maar niet te veel te beleven. Er is een pub, een paar winkels en een 50m zwembad dat ik elke dag gebruik. Ik heb hier een huisje voor mezelf met alles erop en eraan. Eindelijk een beetje privacy na 4 weken in Underground Backpacker te hebben geslapen met 7 stinkende venten op 1 kamer. Heerlijk relax. Ik schafte me ook een playstation2 aan om dvdkes te zien en me bezig te houden. Ook een paar boeken van Jeremy Clarckson die me best wel harder doen lachen dan de plaatselijke humor. (Mijnwerkers zijn van nature blijkbaar niet zo geestig.) Mijn baas is Kimberly, een fantastische vrouw van ongeveer 32 die me soigneert. Ik werk ongeveer 4-5uurtjes per dag en word voor 8 betaald. Ze geeft me zaterdag ook meestal vrij, maw fantastisch! Ik verdien 25dollar/uur wat niet slecht is voor een backpacker.
De weekends heb ik tot nu toe gevuld met het wederom bezoeken van Karajini National Park. Een paar gorges bezoeken en zwemmeke placeren, heerlijk. Best wel heel leuk om met een 4x4 op de dirtroads rond te scheuren.
Hier in Paraburdoo ontmoette ik tot zo ver al een hoop heel leuke mensen: Rosco (aussi), Amandine en Melanie (francaises zoals francaises in je dromen zijn, bloedmooi), Jeremy, Jim en Lara (aussies en tevens men buren, gezellige en geestige mensen). Dan nog een hoop andere mensen die ik vooral vrijdag in de bar tegenkom, dit is dan ook de meetingpoint in de weekends. Meer is hier dan ook niet te beleven in t weekend. Na 12en is de bar toe en dan begeeft iedereen zich naar een of andere huisparty waar dan nog verder pintjes worden genuttigd. Echt een leuke sfeer hier, k heb t hier naar men zin.

Nog een dikke week hier werken en dan vertrek ik naar Melbourne. Paar dagjes daar en dan verder naar Jervis Bay op bezoek bij Kaleb. Tegen dan zal het al ongeveer Kerstmis zijn en zullen Bram en den Deflem terug zijn van Japan. Samen Nieuwjaar vieren in Sydney en dan trek ik naar Nieuw Zeeland. Ik zie er echt naar uit.

Het reizen doet me deugd, elke dag opnieuw genieten, ...

Tot binnenkort,
groetjes Joost

Deel 2 Australie: Roadtrip Broome -> Perth

Hy there,

ondertussen weeral een maandje geleden dat ik me gemotiveerd heb om men blog weer aan te vullen. Was ook nogal vrij moeilijk de laatste 3 weken, ik zat immers langs de West Coast. Dwz veel niets en dan nog meer niets. Af en toe kom je wel eens een dorpje tegen met "internet" en jawel hier hebben ze nog dail-up-connections :-) !!!
Na het vertrek van Peter, maakten we ons klaar om zo snel mogelijk te vertrekken. Ik, Lukas (Duitser - 22) en Mike (24 - UK). We zouden heel de West Coast afdalen met Mike zijn 4WD.

1e Stop. 80 Miles Beach. De naam zegt het zelf, een prachtig gigantisch strand, waar bijna geen kat is. We pikten er nog juist de zonsondergang mee en deze was simpelweg spectaculair. Ik was echt wel in men nopjes om eindelijk terug op pad te zijn na bijna 2 weken geen kl***n te doen.

2e Stop. Millstream National Park. De NPs zijn hier best wel vrij goed te bereiken met gewone voertuigen, maar hier merkten we het nut van een 4WD wel vrij snel. 110km/u over dirtroads bollen blijkt geen probleem. We kunnen dus iets sneller gaan dan iemand met een aftands busje. De plaats waar we overnachten is weer heel afgelegen en we komen er ocharme 2 mensen tegen. De weg hiernaartoe en er rond is ook prachtig. De views stapelen zich op. Ongerepte natuur, heerlijk!!!
3e Stop. Karajini National Park. Je rijdt hier vooral voortdurend door het "niets". Simpelweg stenen, spinifex en nog meer van dat, maar dan opeens sta je voor een paar prachtige Gorges (grote spleten in de grond van ongeveer 100m diep). Hier nemen we een kijkje en dalen uiteindelijk af in Dales Gorge. Een prachtige waterval aan een soort natuurlijk amfitheater, zwemmeke doen en even genieten. s Avonds is het meestal gewoon een beetje koken en vroeg ons bed in. Hier blijven we nog een extra dageje en doen een kleine trek door Dales Gorge. We komen nog terecht bij 2 andere pools/lagoons, die ook natuurlijk weer prachtig waren. Je wordt hier voortdurend met verstomming geslagen.

4e Stop. Exmouth. Een uitsteeksel aan de kust waar het vooral ongelooflijk hard waait :-) We blijven hier een nachtje en vermaken ons met een beetje snorkelen (Turquoise Bay) en boekjes te lezen. Ik probeer al heel de tijd dolfijnen, schildpadden en/of walvissen te zien, maar zonder succes, tot we wat later op een ander strand belanden en ik men eerste dolfijnen zie, nice! We ontmoeten hier s avonds ook een Ierse en een Australier met wie we enkele biertjes drinken en Goon (slechte, lokale en goedkope wijn), wat leidde tot een heel gezellige avond. Uiteindelijk zien we hier ook een prachtig onweer in de verte wat later zeer dicht bij blijkt te zijn. K heb s nachts in de regen in men boxershort het buitenzeil van de tent er nog kunnen opgooien, lichtelijk irritant.

5e Stop. Coral Bay. Een mooi toeristisch strand waar we dus niet te lang blijven. Beetje frisbieen en snorkelen, maar niet veel soeps hier.

6e Stop. Red Bluff. Een van de hoogtepunten van onze trip. Een zeer afgelegen strand met ongelooflijke uitzichten. We wandelen hier wat rond en verkennen de kustlijn die simpelweg prachtig is. Op deze plek komen we misschien max 10 mensen tegen, echt de moeite. Ook geestig is Skippy, de huisdier-Walibi van de eigenaars. Het blijkt hier ook een goede surfspot te zijn, maar "iets" boven men niveau :-) , t is hier immers een reefbrake. Mij dus niet gezien in t water, alleen enkele locals met een helmpke op. De 2 e dag klim ik met Lukas tot de top van de berg die langs de kust loopt met een prachtige view als gevolg. Hier was t echt relaxen, heerlijk!

7e Stop. Carnarvon. We hebben nieuwe banden nodig omdat we gaan offroaden en omwille dat de australiers ook niet werken op zondag belanden we een nachtje op een marginale camping. Volgende dag verse rubber!!!!

8e Stop. Red Bluff. Aan het stadje Denham heb je 2 keuzes, Monkey Maia (dolfijnen) en Red Bluff (offroaden). we kiezen natuurlijk eerst voor Red Bluff en dit blijkt een schot in de roos. Een ongelooflijk gekke offroadtrack, met diep zand waar je best niet in stopt en zo smal dat je liever geen tegenliggers hebt. Ook sommige bulten blijken groter te zijn dan verwacht en enkele biertjes en onze fles wodka zullen het geweten hebben, scherven in de coolbox! We ploeteren ons erdoor en belanden op een afgelegen campingspot waar er nog 2 australiers zitten. Zij hadden in 4 dagen 3 auto s zien passeren, thats it. Maw afgelegen of gewoon moeilijk bereikbaar :-) Hier genieten we dus ook weer van de views en van de rust. Samen aan t strand beetje vissen en ik weer op de uitkijk voor een walvis, weeral zonder succes.

9e Stop. Monkey Maia. Het enigste wat hier is te zien is een resort dat daar gebouwd is omwille van de dolfijnen. Deze komen elke dag terug voor een voedselprogramma dat tientallen jaren geleden werd opgesteld. Dit omwille van de toeristen die de dolfijnen eten geven en zo hun leven bedreigen. s Avonds komen we daar een australisch koppel tegen en 2 zwitserse dames. Echt een super toffe avond! De volgende morgen vroeg uit de veren om de dolfijnen te spotten en dit blijkt echt wel de moeite te zijn. Ze komen echt tot een paar meter van het strand. Ook enkele pelikanen vliegen er rond, prachtige en grappige beesten. Na een half uurtje kijken houden we het voor bekeken en back on the road.

10e Stop. Kalbarri. Een mooi dorpje waar we 2 dagen blijven. eerst een dagje chillen met de zwitserse dames en de tweede dag begeven we ons naar het National Park. Ook een van ons favorieten. Prachtige uitzichten en natuur. We doen er een kleine trek van 8km en dit blijkt verder dan verwacht. Bij deze temperaturen en op en neer, vermoeiend, maar djezes, kei kei kei mooi :-) We doen er uiteindelijk een dikke 3uur over. Onderweg werden we wel weer gek van de australische outbackvliegen, KL*** beesten!!!! Overal!!!!

11e Stop. Coronation Beach. Onderweg hier naartoe stoppen we nog bij enkele viewpoints die een ongelooflijke kustlijn laten zien. Echt de moeite. Coronation Beach zelf is een plaats zeer gekend blijkbaar voor t wind- en kitesurfen. Mooi, maar niet zo interessant als je deze sporten niet beoefent :-)

12e stop. Indoon Lagoon. De laatste stop voor Perth is een meertje, relax maar ook niets speciaals. We genieten hier nog van de laatste avond van Mike want hij boekte die morgend zijn ticket naar de UK. Ik boekte trouwens mijn vlucht naar Nieuw Zeeland, FEEST! s Morgens pakten we sneller in dan onze schaduw, want weeral, vliegen!!!!

Na exact 4534 km gereden te hebben kwamen we aan in Perth. Een vrij grote stad met 1,5 miljoen inwoners. Deze zie je wel niet, maar toch. De stad geeft een heel leuke en gezellige indruk, dus hier blijf ik vermoedelijk wel even. s Avonds genieten we nog van enkele biertjes in de Belgian Beer Cafe (30 dollar voor ne groten Duvel, amai) en slapen voor de eerste keer in 3 weken in een bed, heerlijk!

Ondertussen ben ik hier dus al 2 dagen en op zoek naar een job, maar momenteel zonder succes. Blijkt echt niet zo evident te zijn. Alleszins nu verjaardag vieren en dan er weer tegenaan, jobhunting!!!!
Tot binnenkort,
Joost

Australie aka Down Under

Haai mate,
men trip heeft weer een wending gekregen, namelijk het wijzigen van continent. Een zeer aangename ervaring met het vliegtuig, via Singapore en landen in Darwin. (Darwin is gelegen in het noorden van Australie.) Ik had me min of meer voorgenomen om de Peter op te zoeken in Broome en dan een beetje reizen. Hetgeen ik dan ook bij het landen al ontdekte is dat plannen maken in Australie hetzelfde is als het weer in Belgie, ze veranderen om de 2 minuten.

Aangekomen en met een busje tot in het centrum, waar ze me droppen bij een backpacker om 1u s nachts. Alles nog open, geen probleem, bedje krijgen en dodookes doen. De backpacker/GH droeg de naam Maleleuca en is voorzien op een paar honderd reizigers. Vooral veel engelsen, muziek constant "vollenbak" en volledige chaos van tijd tot tijd. De schok die ik hier op deed was enorm. Je komt van het "rustige" Thailand en komt dan terecht in een westers land, waar partyen hoog in het vaandel wordt gedragen in de steden. Ik hoopte maw zo snel mogelijk uit deze stad de outback in te trekken. Het zoeken van een lift hiervoor bleek niet zo evident. Weinig aanbiedingen en de meeste aanvragen waren voor vrouwen en omdat ik nog steeds borsthaar heb en me s morgens zou moeten scheren, kwam ik niet meteen in aanmerking. Elke dag dus rondbellen en uiteindelijk terecht gekomen bij een zeer gezellig koppel uit Utrecht - Jeroen en Marit.
Tijdens de week wachten tot we uiteindelijk zouden vertrekken, besteedde ik veel tijd in het park om te genieten van het ongelooflijke boek "Shantaram". s Avonds af en toe eens een pintje gaan drinken en een danske placeren in de locale pubs.
Een aangename week, maar hoe sneller op weg, hoe liever.

Na een week wachten vertrokken we uiteindelijk met 8 personen in 2 busjes. Het tweede busje begaf het natuurlijk al na 90 km en stelde ons vertrek dus uit voor een dagje. Veel geregel, mensen terug brengen naar Darwin, enz later, vertrokken ik, Jeroen en Marit dan richting Broome. Eerste halte Berry Springs, waar we een beetje zwemmen in een Blue Lagoon. Tentje opzetten en volgende dag stoppen in Litchfield. Hier zaten we als eerste in het water aan een pracht van een waterval (eigenlijk onze morgend douche). In het national park daar kan je ook de massa s termietenheuvels zien die wel tot 4 meter hoog kunnen worden. Volgende stop de Douglas Hotsprings waar we ook ons kamp op sloegen. Deze hotsprings zijn op sommige plaatsen tot 60-70 graden Celsius. Echt te warm als het buiten nog 35 graden is.
Elke avond maakten we ons ook een kampvuurtje voor wat licht. Meestal zou ook Jeroen koken, hij is inmmers kok, heerlijk. We waren best wel een goed team, alles altijd vlot opzetten enz. aangenaam.
Volgende stop: Katherine Gorge. Een prachtige riviervallei, waar we weer ons "douchke" pakken en klimmen naar een viewpoint. Hier zie ik ook een van de eerste wilde kangoeroes en de eerste regen daar in 7 maanden. De locals liepen allemaal naar buiten en konden hun geluk niet op. Fantastisch te zien hoe iemand zo blij kan zijn voor een beetje water.
De volgende dagen zouden we proberen vele kms te rijden en een beetje verder te geraken. We zien nog wat prachtige uitzichten, wervelwinden, bosbranden enz. Het voortdurend in het niets rijden is best wel heel relaxerend. Soms ook weer niet want het was hier immers 45 graden C.

Telkens we kampeerden in de outback, maakte ik kennis met de "dangers and annoyances volgens Lonely Planet" van Australie. De dangers zijn hier onderandere een gevolg van de annoyances.
Nr.1 : De VLIEG!
Honderden willen voortdurend op je gezicht zitten, in je oren, neus en mond kruipen en je vooral dood irriteren. Moest ik "vliegs" kunnen, zou ik ze met me horen lachen. Hier is dan ook meteen Danger 1: oppassen dat je de controle niet verliest, volledig gek wordt en je niet in de rivier springt om die verdomde beesten van je af te schudden en vervolgens wordt opgegeten door een krokodil. Echt afzien!
s Morgens stonden we ook altijd heel vroeg op om de warmte een beetje voor te zijn. Dikwijls voor 7en al wakker. Jaja, u leest het goed, Joost voor 7 u vrijwillig uit zijn bed! Meestal ontbijteje nuttigen en dan weer kms vreten.
Een van de volgende stops was Lake Argyle, een kunstmatig meer voor irrigatie en tevens ook het grootste van Australie. Plonske doen en verder.
De laatste halte voor Broome was een kleine rest-area waar alleen wij ons bevonden. Langs de weg naast een gigantische "Bottleboom". Een specialleke dat alleen normaal in Zuid Afrika voorkomt, maar gek genoeg hier ook is beland. We spelen een beetje tarzan, genieten van de zonsondergang en genieten van de sterren en stilte. Je kan hier zelfs op ooghoogte sterren zien, heel raar. Het lijkt wel of je ze kan vastpakken.
De volgende dag komen we aan in Broome waar we eerst een plonsje doen in de zee. Geen krokodillen te bespeuren, dus even in de golven plonsen. Daarna t stadje in waar we Peter tegen t lijf lopen. Hij had juist de deal gesloten om zijn auto te verkopen.
Zoals dus al eerder gezegd wijzigen je plannen elke dag en dat merkte ik meteen. Peter vertrekt immers naar Mexico en deze week is zijn laatste in Australie. Daar zijn we nu dus volop van aan t genieten! Voor de rest is Broome vooral relaxen en niet te veel uitsteken. Je kan hier wel met de 4wd op het strand wat we dan ook af en toe eens doen. Echt lachen, had ik nog nooit gedaan.
We slapen hier op een camping, ieders in een tentje, waar we s morgens uitzwemmen van de hitte. Ze hebben hier ook een leuk zwembad en we kennen best wel wat volk op de camping. Veel backpackers uit Ierland en Engeland en zelfs een Vlaamse uit Bonheide :-)
Ik heb hier een beetje werk proberen te zoeken maar zonder succes. Het lijkt me dan ook beter om naar Perth te trekken en daar op zoek te gaan. Ook vermoedelijk daar een auto kopen om verder de Westkust af te rijden.

Met Bram ging ik ook proberen af te spreken, maar die vertrekt op zijn beurt dan weer naar Japan, dus plannen weer wijzigen. Ik geraak er aan gewend :-)

Australie ziet er op het eerste gezicht echt fantastisch uit, dus ben curieus naar de rest.
Groetjes vanuit Broome,
Joost

Thailand - The islands

Hy,
weeral een maandje geleden dat ik iets heb laten weten op men blog dus hierbij wat nieuws.

Na de 2 maanden relatief snel en intensief reizen, begaf ik me na Vietnam met een vlieger van Airasia naar Bangkok samen met Paul. Ik boekte ter plaatse meteen men busticketje richting Koh Tao - een prachtig stukje natuur in het midden van de Thaise Golf. De volgende dag reisde ik per bus en vervolgens per boot naar dit kleine paradijsje. Op de boot ontmoette ik Lili van Chili - ja echt - met wie ik de erste paar dagen een bungalow zou delen, qua kostenbesparend geen slecht plan bleek te zijn. (Het blijkt immers niet zo moeilijk veel geld uit te geven op korte tijd op dit eilandje.)
De eerste paar dagen gunden we ons een beetje rust. Chillen op het strand dat me bij aankomst met verstomming sloeg. Het eerste echte tropische eiland dat ik zou zien in men 27-jarig bestaan - INCREDIBLE! Palmbomen, bootjes, parelblauw water, veel bikini s en goudgeel zand, maw het perfecte plaatje.
De derde dag begon een avontuur in een nieuwe wereld: scubadiving. Ik zou in 3 dagen men open-water-padi-degree behalen en zo geschiedde. Ik vocht tegen de de heilige schrik van verdrinken en ademde zoals een vis onder water, een ongelooflijke ervaring! Niet alleen de visjes en het koraal waren prachtig, maar zo ook het gezelschap in men duikteam (team-sexytime from Uzbekistan) Mark (UK), Niko (Duitsland) en Jeeny (USA). Ook onze divemaster - Esin (Turkije) - zorgde voor de perfecte balans. Heel de tijd lachen, onozel doen en gewoon amusement maakten het AMAZING! Ik kan je trouwens vertellen dat lachen onder water met een regulator in je mond niet zo evident is. Alleszins na 3 dagen bouwden we een feestje om onze diploma s te vieren! De plaatselijke bars Fizz en Lotus zorgden voor de perfecte lokatie. Met de voetjes in het zand en af en toe in de zee, een paar cocktails later, genoten we met zen allen. Koh Tao rules!
Oorspronkelijk was het plan om hier 5 dagen te blijven, maar het gezelschap en het eiland hielden me daar voor 14 dagen. We wandelden rond het eiland, gingen snorkelen, bouwden feestjes en genoten van de prachtigste zonsondergangen ever seen.
We gingen ook na een paar dagen - terug met team-sexytime - weer de ze op om onze allereerste fundive te doen. ECHT duiken, gewoon genieten, geen oefeningen, ... visjes kijken, dat was de boodschap. Koh Tao blijkt ook de op 1 na goedkoopste plaats ter wereld te zijn om te gaan duiken. Vermoedelijk ook een van de mooiste!
Ons team werd na een weekje aangevuld door jawel, een belgische! We konden het allemaal heel goed met elkaar vinden. Ook nog enkele fransen en engelsen vervoegden onze groep.
De 15e augustus besloten we om niet naar de full moon party op Ko Pagnan te gaan maar dat was niet gerekend op de overtuigingskracht van Gramps. Stel je een grote Hawaiaan voor, zwart vol met tattoos, een dikke ketting rond zijn nek, die het niet kan laten te glimlachen als een klein jongetje dat zijn eerste fiets krijgt, ens hij spreekt over zijn ervaringen van de full moon party. 2 Minuten later beslisten we met zen allen toch te gaan. Een heel leuke ervaring, raven op het strand, veel volk, echt veel volk en een uitgelaten sfeer. Echt heel leuk, anders dan ik verwacht had.
De laatste dagen bezochten we nog wat voor ons onbekende strandjes en sloten we af met en killer van een d&b-feestje. Koh Tao is zonder twijfel een hoogtepunt!

Ik en Niko reisden de volgende dag naar Krabi waar we juist een nachtje verbleven. Iets eten en eens rondkijken, maar ni veel soeps daar.
Dan bootje op naar Railey! Dit is bij uitstek de mooiste plek waar ik tot nog toe ben geweest. Ongelooflijke locatie. Een pracht van een strand tussen de limestonerocks. Toen we aankwamen stak het weer een beetje tegen, maar niet getreurd, het bleef hallucinant. We wandeleden een beetje rond en zagen voor de eerste keer in ons leven wilde apen, echt ongelooflijk. Volgende dag beetje chillen op het strand en daarna de lagoon gaan bezichtigen. Dit bleek een iets groter avontuur dan verwacht. Eerst naar boven klimmen, wat een makkie was. Maar dan naar beneden naar de lagoon. Letterlijk recht naar beneden klimmen, zonder koord, zonder enige vorm van klimervaring enz... Ik had best wel wat motivatie nodig om dit aan te durven, maar Niko praatte me om dit toch te doen. Uiteindelijk beneden aangekomen, was het echt bloedmooi! Even uitrusten, genieten en dan terug naar boven klimmen, zonder touw, zonder veiligheid. Beetje stress, maar vooral kicken :-) Je kan je niet voorstellen hoe blij ik was dat ik dat gedaan had. s Avonds vierden we onze klimtocht en de volgende dag vertrok Niko terug naar Duitsland. Ik bleef alleen achter maar leerde al snel wat volk kennen. Ik bleef daar dan ook weer een paar dagen extra hangen en begaf me uiteindelijk naar Bangkok.
Ik had het gevoel dat ik nog niet genoeg van Thailand had gezien dus Kachanaburi was de volgende halte. Een tof dorpje, waar ik Wim en Laura ontmoette uit Leuven. Een heel sympathiek koppel met wie ik dan enkele dagen doorbracht. Tempels bezoeken en rondfietsen (enkele platte banden natuurlijk, hoe kon het ook anders). Echt een mooie omgeving daar. Zij trokken dan ook weer verder en na een dagje extra begaf ik me terug naar Bangkok, van waar ik op 3 september de vlieger zou nemen naar Darwin - Australie!
Zo gezegd zo gedaan, een nieuw continent en het begin van hoofdstuk 2 van men reis!!!!

ps: Foto s online soon...

Vietnam

Ongeveer 4 weken geleden reden we met de bus Vietnam binnen. Het begin van een tour door het land met 2 gezichten. Je ziet er de mooiste plekjes, de gezelligste barretjes, de knapste en vriendelijkste vrouwen. MAAR de mannen zijn onvriendelijk, je kan niemand vertrouwen en eens er over geld wordt gesproken, veranderen ze hier allemaal in kl**tzakken!!! Maw een land dat ik verlaat met een dubbel gevoel en waar ik vermoedelijk niet snel naar zal terugkeren (lees: nooit).
We ( ik ontmoette de Brit Paul - 54) arriveerden in Ho Chi Minh City aka Saigon en je merkte meteen de andere sfeer. De Vietnamezen zijn een bizar volkske. De stad gaf me een slecht gevoel, maar toch sprak het me aan. Eens je er wat hebt rondgewandeld, begrijp je het beter en geniet je van de drukte. De straat oversteken geeft je telkens weer het aangename gevoel dat je nog leeft ;-) Djezes wat een verkeer. We bezochten hier het War Remnants Museum, dat een zeer duidelijk beeld geeft over de oorlog. De Amerikanen hebben hier weer iets "moois" op hun lijstje staan. Het museum geeft vooral ook veel info over "agent orange", chemische produkten gebruikt om de vegetatie te vernielen. Dit is ze dan ook gelukt, idem alsd de mensen die er nu nog de gevolgen van dragen. Echt verschrikkelijk. We wandeleden er buiten beiden met een zwaar hoofd. Een beetje afkoeling in het park leek ons geen slecht idee.
Na 2 minuten kwamen er 7 studenten op ons af die met ons wilden spreken. Hun Engels verbeteren en pure interesse was de boodschap. Heerlijk, zeer fijne en aangename mensen (weer eens een keerzijde van de medaille) waar we dan ook met volle teugen van genoten.
Na het WRM stonden de Cu Chi tunnels op het programma. Een overblijfsel van de oorlog tegen de fransen en vervolgens tegen de Amerikanen. Heel interessant en met een paar zeer fijne details (De Amerikanen bouwden immers hun basis op de tunnels. Ze deden er 3 maanden over om uit te vissen hoe het nu eigenlijk kwam dat hun eten en wapens verdwenen. Ik kon me de glimlach van de Vietnamezen levendig inbeelden, hilarisch).
Volgende stad die we bezochten was NaThrang. Een badstad waar iedereen je geld wil, what s new, en waar ze denken dat blank hetzelfde betekend als ATM. Hier zette ik men eerste stapjes op een tropisch strand. Best wel relax, boekske lezen onder een parasol en verse garnalen eten net een heerlijk zonnetje. s Avonds meestal een paar pintjes gaan drinken, nothing mutch. We besloten hier ook een boottochtje te maken, die ik uiteindelijk alleen deed want Paul lag te sterven op de wc. Een vrij toeristisch tripje, maar best wel lachen. Snorkelen, enkele strandjes bezoeken, kleurtje opdoen (voornamelijk rood) en genieten van de views. Een zeer aangename dag die we met enkele nieuwe gezichten afsloten in een bar.
Weer 12 uur op een bus later belandden we in Hoi An. Een heel mooi dorpje dat me wat deed denken aan de stadjes in de Provence. Niet veel te beleven of je zou een nieuwe garderobe willen. Het is er immers bekend voor de talloze kleermakers. Suits, kleedjes, rokjes, botten, sandalen, alles op maat: Girls Heaven!!! Wij genoten vooral van het zwembad aan onze guesthouse en s avonds van veeeel pintjes in een of andere lokale bar. Dansen op een pooltafel geeft toch een ander zicht op een feestje bouwen!
Na 2 dagen lieten we Hoi An voor wat het was en zetten we onze trip verder naar Hue. Onderweg ontmoetten we de Canadees Sean die een paar vijzen mankeert. Geestig figuur maar zeer vermoeiend na een tijdje. Met ons drieen huurden we bromfietsen om deze stad te verkennen. We belanden de eerste dag bij een paar locals die ons vriendelijk uitnodigden voor frisse pintjes (11u s morgens, blijkbaar normaal hier op zaterdag) en we beleefden de gastvrijheid van Vietnam. Opmerkelijk, oudere generatie. De volgende halte was in een bar waar we weer werden uitgenodigd om mee te genieten van de lokale specialiteiten. Dit gaf iets meer problemen. Eerst zouden zij betalen en uiteindelijk belandde de rekening bij ons. Splitsen was de oplossing en cava. Deze familie nodigde ons s avonds uit om bij hen te komen eten. Zeer gezellig, super geestige kids en overheerlijk eten. Tot de moment eraan kwam dat hij een boottripje voor ons wou regelen (waar hij best wel wat geld mee wou verdienen) en wij vriendelijk bedankten. Zodra deze man merkte dat hij van ons geen geld zou krijgen veranderde de sfeer drastisch. Onvriendelijk, kort, enz. Wij zo snel mogelijk weg. Ik wandelde er buiten met een zeer verward gevoel, ze hadden immers al heel de tijd een 2nd agenda, geld. Gastvrijheid was vals en we leerden er ons lesje bij: Do not trust any Vietnamees! Toch lieten we de volgende dag weer overhalen om rondgeleid te worden door een zeer vriendelijke vrouw. We maakten van het begin zeer duidelijk dat ze geen geld zou krijgen en dat vond ze best ok. Heel de dag rondtoeren, tempels bezoeken, prachtige tombs, pagoda s enz, prachtig en uiteindelijk uitegnodigd worden bij haar thuis. Kopje thee en dan ... we zijn arm ... geld. Weer die 2nd agenda. We lieten een beetje geld achter voor het letten op onze bromfietsen heel de dag en verlieten het huis weer met een bedrogen gevoel. Alhoewel de dag prachtig was en die daarvoor ook, drukte deze 2 ontmoetingen toch een zware stempel op Vietnam. We zouden immers nog zoveel keer geconfronteerd worden met die fenomeen. Maar na het bezoeken van de tombs en de citadel belandden we ergens op een klein marktje, waar ze nog nooit een westerling hadden gezien. Allemaal vrouwen, mwa super vriendelijk. Ze bakten ons visjes, brachten ons bier en lachten vrolijk met ons mee. Een super ervaring en contrast van jewelste!! Mijn glimlach kreeg je er niet meer af voor de rest van de dag. Fantastisch! (Dit is dan weer die andere kant).
Nim Binh, een stadje in opbloei voor het toerisme, dat vooral buiten de stad is gelegen. De stad zelf trekt op niks, maar de omgeving is fenomenaal. Motorfietsen huren en rondscheuren (deze keer een met versnelligen, ik wil ne moto!!!). We bezoeken hier weer enkele tempels, pagoda s en vooral ook Tam Coc. Dit is de Ha Long Bay van Nim Binh maar dan rotsen tussen de rijstvelden. Prachtige views na een 400 trappen durende klim. Ongelooflijk wat je hier ziet. De tweede dag hier reden we weer wat rond maar dan vooral gewoon cruisen. Ik samen met Barbara (Slovenie - 22), Sean en Paul. De natuur is hier een streling voor het oog. Tegen 15u hadden we er genoeg van en besloten we een flesje rijstwodka te kraken. Zo gezegd zo bezopen, note to myself: no more ricewodka!
Uitkateren op de bus richting Hanoi. Een grote drukke stad, maar niet veel te beleven. We bezochten de stad, maar genoten vooral even van filmpkes zien op HBO. Luilekkeren was de boodschap. We hebben hier een vrouwenmuseum bezocht (hun positie sinds en tijdens de oorlog) en voor de rest wandelen en de sfeer opsnuiven. Voor zover we sfeer konden ruiken.

Nu vooral klaarmaken voor de eilanden in Zuid Thailand - Ko Tao. Straks op de vlieger richting Bangkok en bye bye Vietnam.

Van Laos naar Cambodja

Vanuit Vientiane trok ik richting het zuiden van Laos. Met een nachtbus reed ik tot in Pakse (waar je moet gaan "pinnen" want zuidelijker zijn er geen atms) en van daaruit rechtstreeks naar Don Det - The 4000 islands. Onderweg ontmoette ik Cedrique en Claudia uit Quebecq, met wie ik de komende 10 dagen rondtrok. Don Det is een leuk eilandje waar je lekker kan hangen aan je bungalow naast de Mekong, wat we dan ook 3 dagen deden. We huurden ook een fietsje om het eiland te verkennen. Ongelooflijke natuur en een pracht van een waterval. We zijn er ook gaan zwemmen aan het eerste "strand" dat ik zag sinds het begin van men trip. Niet veel soeps maar gewoon genieten.
s Avonds verzamelden we altijd aan men bungalow waar we tot in de vroege uurtjes zaten te lachen en te genieten. Hollanders, Israeli, Amerkianen en Japanners passeerden de revue. Multiculturele bungalow was een understatement.

Na 3 dagen hebben genoten van de rust en natuur, trokken we verder naar Cambodja. De grensovergang was niets anders dan een straat met een slagboom in the middle of nowhere. Een paar extra dollars hier en daar en je mag de grens over. Ons transport bracht ons tot in Pnohm Penh, de hoofdstad. We ontmoetten wederom enkele leuke figuren, deze keer uit Brazilie en Zweden, en begaven ons met zen allen naar hetzelfde guesthouse: The Lazy Fish GH.
Meer moest het voor mij niet zijn, een terrasje met zetels aan een meer in het midden van toch een enorme stad. De eerste dag gingen we naar de shootingrange, Cedrique wilde immers een AK47 testen, waar de angst van wapens me om de oren sloeg. Het ongelooflijke lawaai en de Killingfields en S21 in het achterhoofd, lieten best wel een indruk na.
Dat is wat we dan de volgende dag deden. De oude school/gevangenis drukt je met de neus op de feiten. Best wel geschift wat ze hier hebben doorgemaakt onder het Pol Pot regime. Straf toch dat de geschiedenis zich blijft herhalen... Ik voelde me die dag ook niet zo lekker, dus s avonds eens vroeg men bed in, de koorts een beetje tegengaan.
Derde dag kiplekker uit men bed en bus op naar Siem Riep. Hier onderging ik de hardste confrontatie ooit met 25 tuktukdrivers die ons allemaal wilden "scoren" voor de tempeltrip in hun tuktuk. Geroep, getrek, meer van dat en dan nog meer. We sleurden elkaar bij de arm en maakten dat we daar weg waren, verschrikkelijke ervaring. Achteraf ook wel lachen als ik er aan terug denk ("stop touching me, let me speak to my friends,..."). Smileys GH was echt de moeite. Vervolgens 2 dagen Ankor Wat bezoeken. Dag 1 was prachtig, enorm veel tempels zien en vooral Ta Promh was een uitblinker. Ongelooflijk knap met de bomen nog op de ruines. De tweede dag deden we iets verder af gelegen tempels, maar toen hadden we al last van AnkorWatitis. Te veel is te veel en steen is steen. Toch een van de prachtigste plaatsen die ik tot dusver heb gezien!
s Avonds doken we het nachtlven in van Siem Riep, enkele pintjes laten en veel gelachen liet ik Siem Riep voor wat het was. Ik nam afscheid van cedrique en Claudia en begaf me terug naar Pnohm Penh voor men visa voor Vietnam.
Terug zelfde GH waar ik nu enkele dagen zit te chillen en wat van de stad verken tijdens het wachten op men visum. Samen met Yasan uit Syrie doorkruisen we PP, fantastisch!

Een dezer vertreek ik richting Vietnam, Ho Chi Min City aka Saigon!

Van Thailand naar Laos

Weer enkele weken verder...

Mijn laatste halte van men blog was Chiang Mai. Hier vertrok ik om via het noorden Laos binnen te trekken. Ik besloot om de bus te nemen tot Chiang Kong en daar de grens over te steken. Samen met Magali en Damien belandden we aan de grens. Deze is een rivier super breed en je ziet Laos aan de overkant. Met een klein bootje brengen ze je naar de andere kant en Laos was een feit. Het was al iets anders, maar bleef een passagedorp.
De volgende dag nam ik daar de slowboot (de naam is niet gelogen) richting Luang Prabang. Een 2 daagse trip die de eerste nacht halt hield in een klein dorpje, waar geen politie is te zien. Maw de eerste vragen die we gesteld kregen was "Ganja?". Bij het afstappen ontmoette ik een Belg (45 - Roel) die ook op weg was naarLuang Prabang. Daar steunde hij een familie en ging deze voor 3 weken bezoeken. Hij bleek trouwens ook uit Antwerpen te komen. Samen hadden we een leuke avond aan de Mekong met een koude Beerlao. 11u Generator uit en slaapke doen. Volgende dag verder naar Luang Prabang en om 16u arriveerden we ter plaatse.

Luang Prabang is echt een gezellig stadje met een Belgische bar (Duvel, Leffe, ...voor de liefhebbers) en vooral een aangename sfeer. Hier besloot ik 2 dagen te blijven en vervolgens naar het noorden van Laos te trekken.
Via Nong Kiauw naar Muong Noy met een bootje waar blijkbaar 30 mensen in pastte (Wij zouden er 15 in steken). Echt heel afgelegen en mijn plan was dan ook chillen. Ik was op stap met 2 Amerikanen (42 - Rachel en 38 - Steven) beetje hippiekoppel met brains, heerlijke mensen van Oregon, een koppel uit Tsjechie (Suzanna en Lucas) een ravekoppel die vooral veel uitgingen, maar nu vooral genoten van te reizen en last but not least een super vervelende en on-interessante echte hollandse uit Amsterdam, Merel. Zij overtuigden me om mee met zen allen een trekking te doen van 2 dagen.
De trekking was prachtig maar vooral heel zwaar. Steil omhoog en hopen modder, ongelooflijk warm en best wel een eindje stappen. s Avonds aankomen in een dorpje waar we een zalige avond hadden met de locals. LaoLao drinken kan blijkbaar niet iedereen, de gids kan er van meespreken. Dag 2 was meer van hetzelfde, prachtige views en zwaar stappen. In de namiddag stond normaal nog een waterval op het programma, maar die skipten we allemaal behalve die hollandse. FEEST, eindelijk even rust...
Volgende dag terug richting Luang Prabang waar ik nog 2 dagen heb rond gehangen, petanque-wedstrijdje heb gezien samen met de locale heren die even wat afleiding nodig hadden van het "harde werk" (wat in Laos meestal door vrouwen wordt gedaan).

Weer 2 dagen later de bus op richting Vang Vieng. Een klein stadje dat volledig in de ban is van tubing! Ongelooflijk veel toeristen en in hoog seizoen zou het hier koppen lopen zijn. Bars (24/7 friendsafleveringen) en internetshops sieren er het straatbeeld.
De eerste dag daar ben ik een grot gaan bezoeken. Heel mooi, super kleine gangetjes (mijn gids was immers 1m hoog en 8 jaar oud) die ik vooral op men buik moest doen en veel slijk. Onverwachte ervaring, beetje claustrofobisch en ja, een grot is een grot, deze was niet zo speciaal alleszins. Vervolgens op men gehuurd bomma-fietsje verder naar een blue Lagoon, waar je heerlijk kon zwemmen. Dit deed ik samen met 2 juist tegen het lijf gelopen walen. Gezellig en vervolgens terug richting t stadje (ik heb onderweg ook kennis gemaakt met het regenseizoen, djezes!!!!). s Avonds in een de bucketbar een bucket gaan drinken en licht in het hoofd huiswaards.
De tweede dag dan maar gaan tuben, echt ongelooflijk lollig. Bestaat eruit om met een grote band de rivier af te zakken, in elke bar iets proberen te drinken, van meters hoge swings te springen en vooral veel lol te hebben. Echt ongelooflijk hard gelachen. s Avonds was vooral thuis zien te geraken want tegen het einde van de rit was het pikdonker op de rivier. Daar drijf je dan, zonder iets van redders ofzo... te zot voor woorden.
Vandaag de bus dan genomen van Vang Vieng naar Vientiane en daar zit ik nu.
Tot binnenkort, mis jullie,
Joost

Eerste 10 dagen in Thailand

De eerste 10 dagen van men trip verlopen zoals gepland. Eigenlijk is dit gewoon van dag tot dag leven en niet te veel plannen :-). De eerste 4 dagen heb ik in Bangkok gespendeerd om daar een beetje op men positieven te komen en toch al een beetje de Thaise sferen op te snuiven.

Ik verbleef op aanraden van in de Shanti Lodge (thanks Dre, Yon en Joene). Leuke guesthouse met vriendelijk personeel en heerlijke curry. Hier ontmoette ik meteen een zekere Lisa(21 - Germamy) en Tony of Toby(70 - England) wiens naam ik maar niet slaagde te onthouden. Samen ontdekten we een paar leuke bezienswaardigheden waaronder een of andere markt, The Royal Palace en the Bayoke 2 Towers die je een 330m hoog uitzicht geven over Bangkok. Ik moet zeggen ne cocktail drinken op deze hoogte met een Thais coverbandje (van wie we niet konden uitmaken of ze nu in t Engels of Thais zongen) op de achtergrond, doet de alcohol toch sneller stijgen dan verwacht. Alleszins t was best gezellig in Bangkok. Ko San Road heb ik een beetje gemeden en heb me voor de rest bezig gehouden met het bezichtigen en bewonderen van deze toch wel zotte stad. De taxibusboot nemen was trouwens ook wel best een toffe ervaring. Toch na een paar dagen had ik de stad wel gezien.

Van Bangkok nam ik de trein naar Chiang Mai in het noorden. De treinrit duurde maar liefst 17u, maar ik vond het fantastisch. Voor de eerste keer had ik het gevoel dat ik aan t reizen was. Heel de wagon zat vol buitenlanders die hetzelfde idee hadden als wij, heerlijk. Tijdens deze rit kon ik al volop genieten van het landschap en leerde ik al gauw enkele mensen kennen waaronder Jo en Nele vanuit Belgie (ik vind het trema niet). Aangekomen splitsten onze wegen en ging ik op zoek naar de Eagle House 2, een guesthouse aangeraden voor trekkings te doen. Zo gezegd zo geschiedde en na een heerlijk douchke liep ik daar de 2 belgen terug tegen het lijf. Hun hotel bleek iets te duur naar hun zin en ze vervoegden me ter plekke. Diezelfde avond liepen we een beetje rond en proefden wat speciallekes op de markt. Next day ik alleen op stap en op zoek naar alle mogelijke tempels. Zoals je al kan vermoeden liet men orientatievermogen me weer in de steek en bezocht ik na lang zoeken toch een paar Wats, prachtig! Onderweg werd ik aangesproken door een vriendelijke thaise man die me een paar goede spots liet weten en me ook verwees naar de government shop voor een suit. Een beetje wantrouwig nam ik zijn info mee en begaf me verder naar een andere tempel. Hier sprak weer iemand me aan die me vertelde dat ik best wel goede info had gekregen en verwees me dus ook naar deze shop. Ik liet me dus als een echt toerist inpakken om een kostuum te kopen. Djezes ik voelde me er zo slecht over achteraf maar ja, ik ben een super cool en heel mooi suit rijker (of is armer het juiste woord). Anyway nu moet ik me nergens meer laten inpraten. Alleszins diezelfde avond zat ik aan tafel met de belgen en deze hadden identiek hetzelfde gedaan :-) ik was dus niet alleen met deze goedgelovigheid.
We zaten eigenlijk 2 dagen te wachten om dan op een 3 daagse trekking te kunnen vertrekken. Vrijdag vertrokken we dus samen met een Amerikaans koppel (Austin & Lisa), een Frans koppel (Magali & Damien) en de 2 belgen, echt en heel leuk groepje. 1ste dag trekking, olifantenritje zoals een echte toerist, maar djezes ik heb daar van genoten, heel de rit ziten smilen. Na 20 meter ging mijn begeleider lopen en zat ik helemaal alleen op deze 35 jaar oude, Pakou genaamde olifant. Hij kende het ritje al uit het hoofd en deed tijdens deze rit niets anders dan eten. Best wel leuke ervaring. Daarna trokken we de jungle in en stapten we 3 uurtjes naar een dorp in de bergen, waar de lokale bevolking woonde - Karen volk. Deze waren afkomstig van Birma en leefden ondertussen al jaren in Thailand waar ze leven van de rijstteelt en hun paar beestjes. We sliepen hier in een hut en wasten ons in de rivier, de echte natuur. Dag 2 begaven we ons terug in de jungle waar we 4 en 2,5 uur stapten naar het volgende Karendorp. Onderweg zagen we rijstvelden, prachtige natuur en vooral GEEN toeristen! Het weer zat een beetje tegen en al snel waande ik me in een of andere Vietnamfilm met de aanwezige bloedzuigers aka "the leeches" als vijand. Djezes die beesten zijn vervelend en kruipen voortdurend in je schoenen. Alleszins s avonds aangekomen en kampvuurtje gemaakt wat resulteerde in een heel gezellige avond. Dag 3 bestond eruit s morgens eerst een uur te "raften" op bambuvlotten en vervolgens een uurtje te stappen. De namiddag bezochten we een waterval, die verdorie koud was, en vervolgens ritje huiswaards. Tijdens heel de trekking aten we wat onze gids (Doh) voor ons klaar maakte, overheerlijk! s Avonds zijn we met zen allen iets gaan eten en wisselden we natuurlijk de nodige emails uit. Aanrader without a doubt!!!
Vandaag dus dagske niks doen en deze blog opstarten. Morgenvroeg samen met Damien en Magali richting Laos. Foto s volgen nog.