New Zeeland

Hey allemaal,
het einde van mijn tripje komt dichterbij en eerlijk gezegd, ik zie er naar uit. t Is een dubbel gevoel; zin om iedereen terug te zien en dan weer geen zin om dit vrije leven op te geven. t Zal vrij leven op een iets andere manier worden denk ik...

Alleszins, 6 weken geleden vloog ik over de besneeuwde bergtoppen van Nieuw Zeeland en kon ik men ogen al niet geloven... ik dacht dat ik Gandalf zag. Dat uitzicht alleen al vanuit een klein raampje 10000 meter boven de grond, was al waard naar hier te komen. Iets later zette het vliegtuig de wielen in Christchurch aan de grond. Weer een ander continent, een ander land, een andere cultuur, heerlijk.
Christchurch was men eerste stop en als dorp heeft het niet zo veel te bieden. t Is er vrij stil, maar hier en daar wel wat gezellige barretjes en pleintjes. Dus zo snel mogelijk een auto kopen en "on the road". Na 3 dagen zoeken vond ik een Subaru Legacy 1990 die wel interessant leek. Ik als volledige leek geloofde in de goedheid van de verkoper en reed de volgende dag Christchurch uit. (De auto was eigenlijk best wel dik ok, maar hier en daar toch wel wat mankementjes die niet vermeld werden tijdens de verkoop. Anyway, k heb er een maand mee rondgereden en alleen maar de kilometrique moeten vervangen. Dus goeien deal. Uiteindelijk terug verkocht in Auckland)
Juist onder Christchurch is er een peninsula die ik meteen ben gaan bezichtigen. Ik was echt wel super gemotiveerd en stopte bij alle mogelijke bezienswaardigheden. De scenic routes zijn meestal ook wel de moeite dus den deze langs alle kleine baantjes beetje rondscheuren. De uitzichten op men foto s zeggen genoeg.
Verder naar t zuiden maar eerst even langs Mt Cook passeren, de grootste berg van NZ. Vooraleer daar te stoppen bracht ik een nachtje door aan Lake Tekapo, wat ongelooflijk is. Het helderste water wat je ooit hebt gezien (de locals drinken het water straight out the lake). Volgende dag berg oprijden en AMAI, views om u tegen te zeggen. Ikke men stapschoentjes aan en aan de eerste hike begonnen. 4u Stappen over hangbruggen, langs de gletsjer en rivier, simpelweg genieten. Nog steeds gemotiveerd begon ik aan de 2e trek, maar deze was iets stijler dan verwacht. Halverwege ikke morsdood :-) De views waren wel weeral de moeite.

De meeste dagen slaap ik in men auto, had mezelf een matras, donsdeken en wat materiaal aageschaft, dus best wel confortabel. Behalve s nachts dan de sandflies en mozzies. Bedenk jezelf het meest vervelende wat je ooit hebt meegemaakt, vermenigvuldig dat dan met 1000 en dan kom je nog niet in de buurt van wat die kleine insecten teweeg brengen! Pain in the ass!!!

Men trip verder richting t zuiden, Dunedin, Invercargill en dan naar Milford Sound. Het zuiden is wel mooi, maar ook niet zo speciaal. Ik denk dat ik wel vrij verwend was :-) Milford Sound daarentegen is abnormaal mooi. Ligt in Fjordland en dat zegt dan meteen ook alles. Ik heb me daar een boottochtje geboekt om tussen de fjorden te gaan varen en k moet zeggen, een van de hoogtepunten van men trip. Ongelooflijk mooi, verbazingwekkend, prachtig, gigantisch, etc... Naar t schijnt is t nog mooier als t regent. Er zouden dan duizenden watervallen tevoorschijn komen die je anders niet ziet. Tja, dit was zeker niet slecht ;-) In Milford Sound hebben we s avonds ook nog een kampvuur gemaakt, wat echt de kers op de taart was. Muziekske, pintjes en leuke mensen, echt fijn.
Enigste nadeel hier, meer sandflies dan waar dan ook. Tot nu toe sliep ik met de koffer een beetje open, ik paste er niet volledig in, maw konden die beesten zeer eenvoudig mijn lekker lijf komen opeten (das wat zij zeiden). Ikke dus als nen echte Macgyver achterbank demonteren zodat ik er nu wel volledig in paste met de koffer toe. Dit was echt men beste move ever! Na ongeveer een 2 weken rondrijden en hier en daar wat aanpassingen te maken had ik de perfecte opzet in men voituur, heerlijke nachten als gevolg.
Van MS dan naar Queenstown. Eerst nog kleine omweg om een stuk van de Roehburn track te gaan stappen, 6u Hike, en weeral prachtig. s een van de top tien van Nieuw Zeeland. Hier ook overnachten aan een meer, waar ik voor het slapen gaan een 60-tal sandflies heb kunnen killen, k moet toegeven dat het een fijn gevoel was mijn "slaapkamer" om te toveren tot een "tomb". Hier in de buurt, k ben de naam kwijt, werden ook heel veel scenes opgenomen van Lord Of The Rings. K ben er naar op zoek gegaan, maar t is niet altijd evident om deze plaatsen te herkennen. Hier en daar zie je het, misschien kunnen jullie het opmaken uit de foto s.
Alleszins dus verder naar Queenstown. Dit is de plaats om al het mogelijke van extreme sporten uit te proberen, mits een deftig budget. Ik had niet veel zin om hier veel geld aan uit te geven en eerlijk gezegd, van een brug springen met nen elastiek aan men voeten, trok me niet echt aan. (Voor de echte venten onder ons, ja k ben een vijg ;-) ...) K heb er wel een paar nachten doorgebracht in een guesthouse, heerlijk even douchen, lekker in de zeel liggen en in een deftig bed te slapen. Ook een paar heel leuke mensen leren kennen met wie ik menig bar bezocht heb. Het Nieuw Zeelands bier trekt over t algemeen op niks, 4% en vooral heel erge katers. In Queenstown heb ik ook men kilomterique laten vervangen, daarom hier een paar dagen chillen. Eigenlijk is er voor de rest in dit dorpje niet te veel te zien.
Verder naar t noorden passeer ik Lake Wanaka, heel mooi, maar ja, weeral een meer. K ben hier ook wel even een berg opgeklommen om een beter uitzicht te hebben, ja wadde...prachtig.

Van hieruit richting de westkust. Onderweg ben ik nog regelmatig gestopt voor vanalles en nog wat te bezichtigen, maar men geheugen laat me hier even in de steek. Op facebook staan er massa s foto s, je moet maar eens een kijkje gaan nemen.
De westkust staat vooral gekend voor de bergen. Dit interesseert me natuurlijk enorm dus richting Fox Glacier. Ik had vernomen dat het echt wel de moeite was om "helihiking" te doen, maar dat t nogal prijzig was. Ik even nadenken en eenmaal mezelf overtuigd, hupsakee lang leve de visa-kaart en voila... maxed out *&%$#&*!!!! Dan maar op zoek naar een ATM, nope ook dat niet, geen helihiking voor den deze. K ben dan maar tot aan de voet van de gletsjer gereden en even een korte wandeling gemaakt. t Zag er echt ongelooflijk uit.
Gelukkig hebben ze nog andere gletsjers, dus onderweg naar Frans Joseph Glacier. Hier wel een ATM maar dan toch maar beslist om te voet deze gletsjer op te wandelen. Je krijgt een "cool" frakske, bottinnen en sneeuwijzers. Half dagje hiken, super knap. Op t ijs hoor je dat de gletsjer leeft, prachtig. Blijkbaar is deze gletsjer echt wel gigantisch, 32km2. Wij hebben wel maar een klein stukje gedaan :-) s Avonds mezelf verwend met een heerlijk warm bed en enkele pintjes, mooi zo! s Morgens werd ik in de backpacker wakker en wat bleek, mijn kamergenoten waren zo vriendelijk geweest om men batterij-oplader + batterij van men camera te stelen. Over balen gesproken, want dat is blijkbaar niet evident om dat te vinden. Deze heren gingen naar t zuiden en ik nar t noorden dus er achter rijden was geen optie, maar amai ik had daar zin in!!!! KL********N!!!! Anyway in Greymouth dan maar ne nieuwe camera gekocht.

Van Greymouth ben ik verder naar Punakaiki gereden waar ik de Pancake Rocks ben gaan bezichtigen. Echt wel prachtig fenomeen, ze hebben er immers geen verklaring voor hoe het komt dat deze in laagjes zijn. Daar ook nog een hike gedaan van 4u langs de Punakaiki-rivier. Ook weeral ongelooflijk!
Het zuid-eiland is prachtig, keer voor keer word je verrast en sta je met je mond vol tanden. Hoogtepunt na hoogtepunt, hier zijn dan ook meer bergen als op t noord-eiland ...

Terug naar beneden rijden om via Greymouth over de Lewis-pass naar Kaikoura te rijden. Dit is bij uitstek een van men favoriete ritten die ik heb gemaakt. Het was me aangeraden door een kiwi-koppel (Filip en Jules)die ik had ontmoet ergens tegen Dunedin. En gelijk hadden ze. Voortdurend stoppen om foto s te nemen en de uitzichten op te nemen. Overdreven, ni normaal, ongelooflijk mooi!!!!
Deze rit was eigenlijk een omweg, maar ik wou per se walvissen zien en waar beter dan Kaikoura. Blijkbaar is dit de-beste-ik-wil-walvissen-zien-stad ter wereld. Tripje boeken op een boot en voila. Tika en Manu lieten hun hoodf en staart zien. 2 Spermwhales van ongeveer 16m, te mooi voor woorden. Ook een hoop dolfijnen die langs de boot komen gezwommen gespot, t was echt genieten. Aanrader, zeker en vast!
Van Kaikoura rijd ik verder naar t noorden richting Puponga. Een stadje aan de westkust vlak bij Cape Farewell. Dit ben ik dan ook gaan bezoeken de volgende dag, samen met een liftster die ik had opgepikt. We zien er enkele baby-seals en vooral veel zand. Dan maar overnachten in Takaka in een backpacker, ik kon best wel een doucheke gebruiken.
Abel Tasman National Park was de volgende halte. Hier doe ik een trek van ongeveer 16 km. t Was ongelooflijk warm en vooral veel op en neer, dus afzien, maar k heb er van genoten (ik kan ook wel wat sport gebruiken moet k zeggen). Weeral prachtige views. s Avonds rij ik nog naar Nelson waar ik vooral niets doe. Iedereen had me gezegd dat het een heel leuk stadje is, maar men motivatie om te feesten ed was vrij ver te zoeken.
Men laatste 2 dagen op t zuid-eiland bestonden er vooral in om veel kilomters te rijden naar Picton waar ik op de ferry zou stappen. K heb dan onderweg ook maar weer een paar lifters gelukkig gemaakt, toch leuk een beetje gezelschap. De laatste dagen kreeg ik het ook lastiger en lastiger om me te motiveren. Het intensief reizen werd me soms te veel en het voortdurend alleen zijn weegt best wel zwaar. Over en weer gemail doet dan best wel deugd, een beetje thuis zijn...
Ferry op en naar Wellington. Noord-eiland, here I come!
Wellington is echt een heel leuke stad. t Is de hoofdstad van NZ en er valt best wel veelt e bezichtigen. K ben er naar het Te Paupa museum geweest waar ze best wel veel info hebben over NZ. Ze hebben er ook een 5m grote inktvis, best wel fascinerend :-) Ik installeer me hier in een leuke backpacker waar ik een paar fijne mensen leer kennen. En waar achter de hoek een liquorstore is met belgische bieren ;-) Nen duvel en een fles Lachouffe = Joost passed out!

Na 2 dagen Wellington begeef ik me naar Mt Taranaki. Deze berg lijkt sprekend op Mt Fuji, waar ze dan ook The Last Samurai hebben gefilmd. Ik kom er een amerikaan tegen met wie ik begin aan de lange klim. In ongeveer de helft geef ik op, zoals ik al zei, motivatie vrij laag. Toch wel de moeite en weer wat bewogen :-) Ik stap daarna doodmoe men auto in en rij nog naar een DOC-camping vlak bij de Tongariro-crossing (dit is de beste onde-day-hike van NZ). s Morgens dan ook weer moeilijk uit de veren maar wat een dag. De tongarirocrossing is zonder twijfel het hoogtepunt van t noord-eiland. Vulkaankraters en meren, lavavelden enz, dit had ik nog nooit gezien. 8u Wandelen en zo veel verschillende dingen te zien. Prachtig! Ik was oorspronkelijk van plan om helemaal tot de top te stappen van de vulkaan, maar na 2u klimmen had ik geen zin om nog 3u te klimmen, k was dan ook stikkapot. Dit was het begin van de hike, de rest was een makkie. s Avonds mezelf verwennen met een luxe-camping waar ik tot in de vroege uurtjes de finale van de Australian Open zie, Nadal tegen Federer, djezes, wat een match!

De volgende dag rij ik richting Lake Taupo, waar ik even een kort kijkje neem en rij verder naar Rotorua. Blijkbaar heb ik wat gemist want Lake Taupo zou de max zijn, maar, you cant have it all. Rotorua staat bekend voor de vulkanische ondergrond. Hier ga ik dan ook een kijkje nemen in het Wai-u-tapu-park. Geisers, kokende modder, dampende waterpoelen, etc... echt wel mooi en jaja leerrijk :-) Enigste nadeel, heel het park stinkt naar rotte eieren/zwavel als ook Rotorua zelf. Wakker worden met die geur is nog erger als de openbare toiletten acher de kathedraal, en ik heb ne slechte neus, dus ge moet ni vragen...
Coromandel was de volgende halte, hot water beach. Ik was er met hoog water, dus geen warm water badje voor den deze. Jammer maar helaas. Dan maar even naar Cathedral Cove gewandeld, mooie spot. Lekker chillen op het strand en een plonske maken. s Avonds op een camping met wat volk leuke avond en voila.
Ik rij nog verder naar t noorden langs de westkust. Op zoek naar de Kauri trees, enorme bomen, beetje sequoia stijl, impressive! Uiteindelijk rij ik helemaal tot het noordelijkste puntje, Cape Reinga, waar ik gigantische zandduinen beklim en een beetje rondwandel. t Was eigenlijk te ver rijden voor wat het was, maar ja, k had het dan ook weer meegenomen. Richting het zuiden pik ik weer een paar lifters op met wie ik op een camping beland aan Matauri Bay. Knappe spot, plonskes maken en beetje lezen. s Avonds ontmoet ik een groep kiwis met wie ik tot in de vroege uurtjes drankspelletjes doe, ongelooflijk hard gelachen... We rijden de volgende dag verder naar Pahia, waar ik San afzet. Op de camping kom ik een nederlands stel tegen dat ik al eens had gezien. Samen drinken we een paar biertjes en kletsen we over koetjes en kalfjes. Het deed me dan ook ongelooflijk veel deugd om een beetje nederlands te spreken.

Het einde van het noord eiland komt dichterbij want de volgende halte was Auckland. Ik had er al veel over gehoord en nog niet te veel positiefs. Men doel was daar men auto te verkopen en dit lukte me dan ook meteen de eerste dag. Wel wat last gehad met de betaling ed, maar weeral een lesje geleerd, don t trust the pommies! Ik loop een beetje door de stad en contacteer Jules en Filip. Ik verblijf bij hun een paar dagen en dat was echt genieten. Een leuk huisje aan de buitenwijken van Auckland, heel relaxt en vooral een groot bed voor mezelf. Best wel fijn om niet in een backpacker te moeten slapen met 7 andere stinkende venten. Ik had me een paar dagen ervoor een ticketje aangeschaft voor Top Gear Live en ik dus met een gigantische smile er naar toe. Gieren lachen brullen, mooie wagens, goeie humor, perfecte avond. Daarna trok ik naar de stad, waar ik Filip en Jules zou terug vinden en waar ze me meenamen naar een beglische pub. Kwestie van in stijl af te sluiten :-) Zij waren echt fantastisch en gastvrij. De kiwi s kunnen er wat van, heel fijn volkske!
Men laatste dagen in NZ heb ik doorgebracht in Wellington. Ik kende er wat volk en vond dat de leukste stad. Dus vliegtuigticketje gekocht en hopsakee, prijzig, maar what ever, k had juist men auto verkocht. Daar nog een paar dagen rondhangen en dan liften naar Christchurch. Eerst natuurlijk wel weer de ferry op. In Picton had ik na een half uurtje een lift meteen tot in Christchurch. Sympathieke vent. Laatste dag, geld wisselen, niks doen en men laatste dollars opsoeperen.
Vliegtuig op en 24u later arriveren in Phuket. Amai wat ne langen dag.

Al bij al is Nieuw Zeeland een ongelooflijke plek. Het loste volledig men verwachtingen in en k heb er dan ook van genoten. Als je alleen bent en met een auto reist is het hier wel niet evident om veel volk te ontmoeten, maar al bij al toch ok.
Nu nog 22 dagen genieten van Thailand en misschien nog even naar Cambodja vooraleer ik den 13e maart s morgens op t vliegveld arriveer. Ja mensen, k zie er naar uit iedereen terug te zien.

Slukes Joost